1 Korinthe 10
 
   Israël een waarschuwend voorbeeld
 1 En ik wil niet, broeders, dat u er geen weet van hebt  dat onze vaderen allen onder de wolk waren en  allen door de zee zijn gegaan,
 2 en dat allen in Mozes gedoopt zijn in de wolk en in de zee,
 3  en allen hetzelfde geestelijke voedsel gegeten hebben,
 4  en allen dezelfde geestelijke drank gedronken hebben. Zij dronken namelijk uit een geestelijke rots, die hen volgde; en die rots was Christus.
 5 Maar in de meesten van hen heeft God geen welgevallen gehad,  want zij zijn neergeveld in de woestijn.
 6 En deze dingen zijn gebeurd als voorbeelden voor ons, opdat wij niet zouden verlangen naar kwade dingen,  zoals ook zij verlangd hebben.
 7 En word geen afgodendienaars zoals sommigen van hen, zoals geschreven staat:  Het volk ging zitten om te eten en te drinken en zij stonden op om te feesten. 
 8 En laten wij geen hoererij bedrijven,  zoals sommigen van hen hoererij bedreven hebben, en op één dag vielen er drieëntwintigduizend.
 9 En laten wij Christus niet verzoeken,  zoals ook sommigen van hen Hem verzocht hebben en door de slangen omgekomen zijn.
 10 En mor niet,  zoals ook sommigen van hen gemord hebben en omgekomen zijn door de verderver.
 11 Al deze dingen nu zijn hun overkomen als voorbeelden voor ons,  en ze zijn beschreven tot waarschuwing voor ons,  over wie het einde van de eeuwen gekomen is.
 12 Daarom, wie denkt te staan, laat hij oppassen dat hij niet valt.
 13 Meer dan een menselijke verzoeking is u niet overkomen.  En God is getrouw: Hij zal niet toelaten dat u verzocht wordt boven wat u aankunt, maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven om die te kunnen doorstaan.
   Avondmaal en afgoderij
 14 Daarom, mijn geliefden, vlucht weg van de afgodendienst.
 15 Ik spreek toch tot u als tot verstandige mensen, beoordeelt u dan zelf wat ik zeg.
 16 De drinkbeker der dankzegging, die wij met dankzegging zegenen, is die niet de gemeenschap met het bloed van Christus? Het brood dat wij breken, is dat niet de gemeenschap met het lichaam van Christus? 
 17 Omdat het brood één is, zijn wij, die velen zijn,  één lichaam, want wij allen hebben deel aan het ene brood.
 18 Let op het Israël naar het vlees: hebben niet zij die de offers eten, gemeenschap met het altaar?
 19 Wat zeg ik hiermee dan?  Dat een afgod iets is, of dat een afgodenoffer iets is?
 20 Nee, ik zeg dit omdat wat de heidenen offeren,  zij dat aan demonen offeren en niet aan God, en ik wil niet dat u met de demonen gemeenschap hebt. 
 21 U kunt niet de drinkbeker van de Heere drinken én de drinkbeker van de demonen. U kunt niet deelhebben aan de tafel van de Heere én aan de tafel van de demonen.
 22 Of willen wij de Heere tot jaloersheid verwekken? Wij zijn toch niet sterker dan Hij?
   De christelijke vrijheid
 23  Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar niet alle dingen zijn nuttig. Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar niet alle dingen bouwen op.
 24  Laat niemand zijn eigen voordeel zoeken, maar ieder dat van de ander.
 25 Eet alles wat in de vleeshal verkocht wordt, zonder naar iets navraag te doen omwille van het geweten.
 26  Van de Heere immers is de aarde en haar volheid.
 27 En als iemand van de ongelovigen u uitnodigt, en u wilt naar hem toe gaan,  eet dan alles wat u wordt voorgezet, zonder naar iets navraag te doen  omwille van het geweten.
 28 Indien echter iemand tegen u zegt: Dat is een afgodenoffer, eet het dan niet, omwille van hem die u dat te kennen gaf en omwille van het geweten. Van de Heere immers is de aarde en haar volheid.
 29 Ik heb het echter niet over uw eigen geweten, maar over dat van de ander. Immers, waarom zou mijn vrijheid onder het oordeel vallen van het geweten van een ander?
 30 En als ik door genade aan de maaltijd deelneem, waarom word ik dan gelasterd om iets  waarvoor ik dank?
 31  Of u dus eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God.
 32  Geef geen aanstoot, niet aan de Joden en de Grieken, en ook niet aan de gemeente van God,
 33 zoals ik ook in alles allen behaag, door niet mijn eigen voordeel te zoeken, maar dat van velen, opdat zij  behouden worden.