Jeremia 15
 
   De HEERE spaart het volk niet meer
 1 De HEERE zei tegen mij:  Al stond  Mozes of  Samuel voor Mijn aangezicht, dan nog zou Mijn ziel niet met dit volk van doen willen hebben. Stuur hen van voor Mijn aangezicht weg, laten zij weggaan!
 2 En het zal gebeuren, wanneer zij tegen u zeggen: Waar moeten wij naartoe gaan? dat u tegen hen moet zeggen: Zo zegt de HEERE:
    Wie bestemd is voor de dood, naar de dood;
      wie bestemd is voor het zwaard, naar het zwaard;
   wie bestemd is voor de honger, naar de honger;
   en wie bestemd is voor de gevangenis, naar de gevangenis.
 3 Ik zal hen op vier  manieren straffen, spreekt de HEERE: door het zwaard om hen te doden, door de honden om hen weg te slepen, door  de vogels in de lucht en de dieren op de aarde om hen te verslinden en te gronde te richten.
 4 Ik zal hen stellen tot een  schrikbeeld voor alle koninkrijken van de aarde, vanwege Manasse, de zoon van Hizkia, de koning van Juda, om wat hij in Jeruzalem gedaan heeft.
 5 Want wie heeft  medelijden met u, Jeruzalem?
      Wie betuigt u zijn medeleven,
   wie zal van de weg afgaan om te vragen
      naar uw welstand?
 6 Ú hebt Mij  verlaten,
      spreekt de HEERE,
         u ging achterwaarts.
   Daarom strek Ik Mijn hand tegen u uit, Ik richt u te gronde,
      Ik ben het berouw hebben moe.
 7 Ik zal hen  wannen met een wan
      in de poorten van het land.
   Ik heb Mijn volk van kinderen beroofd, het doen ondergaan.
      Zij zijn van hun wegen niet teruggekeerd.
 8 Hun weduwen zullen voor Mij talrijker zijn
      dan het zand van de zeeën.
   Ik laat over hen, over de moeder,
      een jongeman komen, een verwoester, midden op de dag.
   Plotseling laat Ik op hen vallen
      angst en verschrikkingen.
 9 Zij die er zeven baarde, verkommert,
      zij blaast haar laatste adem uit.
   Haar  zon gaat onder als het nog dag is,
      zij schaamt zich en wordt rood van schaamte.
   Wat van hen nog overblijft, zal Ik overgeven aan het zwaard
      voor het oog van hun vijanden,
         spreekt de HEERE.
   Klacht en aanvechting van Jeremia
 10 Wee mij, mijn moeder, dat u mij  gebaard hebt,
      een man van onenigheid en een man van ruzie voor heel het land.
   Ik heb niets uitgeleend en men heeft mij niets uitgeleend,
      toch vervloekt ieder van hen mij.
 11 De HEERE zei: Voorwaar, Ik zweer dat Ik ten goede voor u heb gezorgd!
      Voorwaar, Ik zweer dat Ik tegen de vijand voor u ben opgekomen,
         in een tijd van onheil en in een tijd van benauwdheid!
 12 Kan ijzer soms breken,
       ijzer uit het noorden, of brons?
 13 Uw vermogen en uw schatten
      zal Ik als  buit geven,
   zonder prijs, vanwege al uw zonden,
      en in heel uw gebied.
 14 Ik zal u met uw vijanden overbrengen
      naar een land dat u niet kent,
   want een  vuur is aangestoken in Mijn toorn,
      het zal tegen u branden.
 15 U, HEERE, U kent mijn onschuld,
   denk aan mij en zie naar mij om,
       wreek mij op mijn vervolgers.
   Neem mij in Uw geduld niet weg,
      weet dat ik omwille van U smaad draag. 
 16 Zodra Uw woorden gevonden werden, at ik ze op.
      Uw woord was mij tot vreugde
   en tot blijdschap in mijn hart,
      want Uw Naam is over mij uitgeroepen,
   HEERE, God van de legermachten.
 17 Ik heb niet gezeten in een kring van  spotters,
         of sprong daar op van vreugde.
   Vanwege Uw hand zat ik alleen,
      want U hebt mij met gramschap vervuld.
 18 Waarom is mijn  lijden er voor altijd,
      en is mijn wond ongeneeslijk, weigert hij te genezen?
   Bent U nu echt voor mij als een onbetrouwbare beek,
      water dat niet  betrouwbaar is?
 19 Daarom, zo zegt de HEERE:
   Als u terugkeert, laat Ik u terugkeren,
      u zult voor Mijn aangezicht gaan staan.
   Als u wat kostbaar is, afscheidt van wat waardeloos is,
      zult u als Mijn mond zijn.
   Laten zíj terugkeren naar u,
      maar ú mag niet terugkeren naar hen.
 20 Ik zal u vóór dit volk stellen
      als een bronzen  vestingmuur.
   Ze zullen wel tegen u strijden,
      maar u niet aankunnen,
   want Ik ben met u,
      om u te verlossen en te redden, spreekt de HEERE.
 21 Ik zal u redden uit de hand van de kwaaddoeners,
      Ik zal u verlossen uit de greep van de geweldplegers.