2 Samuel 22
 

2 Samuel 22

« Terug naar overzicht

   Danklied van David
 1 David sprak de woorden van dit lied tot de HEERE op de dag waarop de HEERE hem gered had uit de hand van al zijn vijanden en uit de hand van Saul.
 2 Hij zei:
    De HEERE is mijn rots en mijn burcht en mijn Bevrijder,
 3 mijn God, mijn rots,  tot Wie ik de toevlucht neem,
   mijn schild en de hoorn van mijn heil, mijn veilige vesting;
      mijn toevlucht, mijn Verlosser; van geweld hebt U mij verlost.
 4 Ik riep de HEERE aan, Die te prijzen is,
      en werd verlost van mijn vijanden.
 5 Want golven van de dood hadden mij omvangen,
      beken van verderf joegen mij angst aan.
 6 Banden van het graf omringden mij,
      valstrikken van de dood bedreigden mij.
 7 In mijn nood riep ik de HEERE aan,
      ik riep tot mijn God;
   Hij hoorde mijn stem vanuit Zijn paleis,
      mijn hulpgeroep kwam in Zijn oren.
 8 Toen daverde en beefde de aarde,
      de fundamenten van de hemel sidderden en daverden,
         omdat Hij in toorn ontstoken was.
 9 Rook steeg op uit Zijn neus
      en vuur uit Zijn mond verteerde.
         Kolen werden daardoor aangestoken.
 10 Hij boog de hemel en daalde neer,
      een donkere wolk was onder Zijn voeten.
 11 Hij reed op een cherub en vloog,
      ja, Hij werd gezien op de vleugels van de wind.
 12 Hij maakte duisternis tot tenten om Zich heen,
      een opeenhoping van water, donkere wolken.
 13 Door de lichtglans vóór Hem
      ontbrandden vurige kolen!
 14 De HEERE deed het vanuit de hemel donderen,
      de Allerhoogste liet Zijn stem klinken.
 15 Hij schoot pijlen af en verspreidde hen,
      Hij zond bliksem en bracht hen in verwarring.
 16 De bodem van de zee werd zichtbaar,
      de fundamenten van de wereld werden blootgelegd
   door de bestraffing van de HEERE,
      door het blazen van de adem uit Zijn neus.
 17 Hij stak Zijn hand uit van omhoog, Hij greep mij,
      Hij trok mij op uit grote wateren.
 18 Hij redde mij van mijn sterke vijand
      en van wie mij haatten, omdat zij machtiger waren dan ik.
 19 Zij hadden mij bedreigd op de dag van mijn ondergang,
      maar de HEERE was mij tot steun.
 20 Hij leidde mij uit in de ruimte, Hij redde mij,
      want Hij was mij genegen.
 21 De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid;
      Hij gaf mij loon naar de reinheid van mijn handen.
 22 Want ik heb de wegen van de HEERE in acht genomen,
      ik ben van mijn God niet goddeloos afgeweken.
 23 Want al Zijn bepalingen hield ik voor ogen,
      van Zijn verordeningen week ik niet af,
 24 maar ik was oprecht voor Hem,
      ik was op mijn hoede voor mijn ongerechtigheid.
 25 Daarom gaf de HEERE mij naar mijn gerechtigheid,
      naar mijn reinheid voor Zijn ogen.
 26 Tegenover de goedertierene toont U Zich goedertieren,
      tegenover de oprechte held oprecht.
 27 Tegenover de reine toont U Zich rein,
      maar tegenover de slinkse toont U Zich een Strijder.
 28 Want U verlost het ellendige volk,
      maar Uw ogen zijn tegen de hoogmoedigen,
         U vernedert hen.
 29 Want U doet mijn lamp schijnen, HEERE;
      de HEERE doet mijn duisternis opklaren.
 30 Want met U ren ik door een legerbende,
      met mijn God spring ik over een muur.
 31  Gods weg is volmaakt,
       de woorden van de HEERE zijn gelouterd,
         Hij is een schild voor allen die tot Hem de toevlucht nemen.
 32 Want  wie is God, behalve de HEERE?
      Wie is een rots dan alleen onze God?
 33 God is mijn vesting en kracht;
      Hij heeft mijn weg volkomen gebaand.
 34 Hij maakt mijn voeten als die van hinden
      en doet mij op mijn hoogten staan.
 35 Hij oefent mijn handen voor de strijd
      en leert mijn armen een bronzen boog spannen.
 36 Ook hebt U mij het schild van Uw heil gegeven,
      Uw vernederen heeft mij groot gemaakt.
 37 U hebt mijn voetstappen onder mij ruimte gegeven,
      mijn enkels hebben niet gewankeld.
 38 Ik vervolgde mijn vijanden en vaagde hen weg;
      ik keerde niet terug, totdat ik hen vernietigd had.
 39 Ik vernietigde hen en verpletterde hen,
      zodat zij niet meer opstonden;
         zij vielen onder mijn voeten.
 40 Want U omgordde mij met kracht voor de strijd;
      U deed hen die tegen mij opstonden, onder mij neerbukken.
 41 Mijn vijanden, die deed U voor mij op de vlucht slaan, 
      die mij haatten, en ik bracht hen om.
 42 Zij keken uit, maar er was geen verlosser;
      naar de HEERE, maar Hij antwoordde hun niet.
 43 Toen vergruisde ik hen als stof op de aarde,
      ik verpulverde hen en vertrapte hen als slijk op de straten.
 44 U hebt mij bevrijd van de aanklachten van mijn volk;
      U hebt mij bewaard tot hoofd van de heidenvolken;
         het volk dat ik niet kende, dient mij.
 45 Vreemdelingen veinsden zich aan mij te onderwerpen.
      Zodra hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd.
 46 Vreemdelingen zijn bezweken
      en kwamen sidderend  uit hun burchten.
 47 De HEERE leeft, en geloofd zij mijn rots,
      geroemd zij de God en rots van mijn heil,
 48 de God Die mij volkomen wraak geeft
      en volken aan mij onderwerpt,
 49 Die mij aan de macht van mijn vijanden onttrekt;
      ja, U verheft mij boven hen die tegen mij opstaan,
         U redt mij van de man van veel geweld.
 50 Daarom zal ik U, HEERE, loven onder de  heidenvolken,
      voor Uw Naam zal ik psalmen zingen.
 51 Hij schenkt Zijn koning grote overwinningen 
      en bewijst goedertierenheid aan Zijn gezalfde,
         aan David en zijn nageslacht tot in eeuwigheid.