Hebreeën 12
 

Hebreeën 12

« Terug naar overzicht

   Met volharding lopen
 1 Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo'n menigte  van getuigen omringd worden,  afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten wij  met volharding  de wedloop lopen die voor ons ligt, 
 2 terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.  Hij heeft om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht en zit nu aan de rechterhand  van de troon van God.
 3 Want let toch scherp op Hem Die zo'n tegenspraak van de zondaars tegen Zich heeft verdragen, opdat u niet verzwakt en bezwijkt in uw zielen.
 4  U hebt nog niet tot bloedens toe weerstand geboden in uw strijd tegen de zonde.
 5 En u bent de vermaning vergeten waarmee u als kinderen wordt aangesproken:  Mijn zoon, acht de bestraffing van de Heere niet gering en bezwijk niet, als u door Hem terechtgewezen wordt. 
 6 Want de Heere bestraft wie Hij liefheeft, en Hij geselt iedere zoon die Hij aanneemt.
 7 Als u bestraffing verdraagt, behandelt God u als kinderen. Want welk kind is er dat niet door zijn vader bestraft wordt?
 8 Maar als u zonder bestraffing bent, waar allen deel aan hebben gekregen, bent u bastaarden en geen kinderen.
 9 En verder hadden wij onze aardse vaders  als opvoeders, en wij hadden ontzag voor hen. Zullen wij ons dan niet veel meer onderwerpen aan de Vader van de geesten, en leven?
 10 Want zij hebben ons wel voor een korte tijd naar het hun goeddacht bestraft, maar Hij doet dat tot ons nut, opdat wij deel krijgen aan Zijn heiligheid.
 11 En elke bestraffing schijnt op het moment zelf wel geen reden tot blijdschap te zijn, maar tot droefheid. Maar later geeft zij hun die erdoor geoefend zijn een vreedzame vrucht van gerechtigheid.
 12  Hef daarom de slappe handen op en strek de knikkende knieën,
 13 en maak rechte sporen voor uw voeten, opdat wat kreupel is, niet wordt ontwricht, maar veeleer genezen wordt.
 14  Jaag de vrede na met allen, en  de heiliging, zonder welke niemand de Heere zal zien.
 15  Zie erop toe dat niemand achteropraakt in de genade van God, en dat er  geen enkele wortel van bitterheid opschiet  en onrust veroorzaakt zodat daardoor velen bezoedeld worden.
 16  Laat niemand een ontuchtpleger zijn of een onheilige,  zoals Ezau, die voor één enkele maaltijd zijn eerstgeboorterecht verkocht.
 17  Want u weet dat hij ook daarna, toen hij de zegen wilde erven, verworpen werd, want hij vond geen plaats van berouw, hoewel hij de zegen vurig en met tranen zocht.
   Onze God is een verterend vuur
 18 Want u bent niet  tot een tastbare berg genaderd,  en tot een brandend vuur, tot donkerheid, duisternis en stormwind,
 19 tot bazuingeschal en het geluid van woorden. Zij die dat hoorden,  smeekten dat het woord niet meer tot hen gericht zou worden,
 20 want zij konden wat hun bevolen werd niet verdragen:  zelfs als een dier de berg aanraakt, zal het gestenigd of met een pijl doorschoten worden.
 21 En wat zij zagen was zo verschrikkelijk, dat Mozes zei: Ik ben zeer bevreesd en sta te beven.
 22 Maar u bent genaderd tot de berg Sion en tot de stad van de levende God, tot  het hemelse Jeruzalem en tot tienduizendtallen van engelen,
 23 tot een feestelijke vergadering en de gemeente van de eerstgeborenen, die  in de hemelen opgeschreven zijn, en tot God, de Rechter over allen, en tot de geesten van de rechtvaardigen, die tot volmaaktheid zijn gekomen,
 24 en tot de Middelaar van het nieuwe verbond, Jezus, en tot het bloed  van de besprenkeling, dat van betere dingen spreekt dan dat van  Abel.
 25  Let er dan op dat u Hem Die spreekt, niet verwerpt. Want als zij niet zijn ontkomen die hem verwierpen die op aarde aanwijzingen van God deed horen, veelmeer zullen wij niet ontkomen, als wij ons afkeren van Hem Die vanuit de hemelen spreekt.
 26 Zijn stem bracht indertijd de aarde aan het wankelen. Nu echter heeft Hij openlijk verkondigd:  Nog eenmaal zal Ik niet alleen de aarde, maar ook de hemel doen beven.
 27 Dit ‘nog eenmaal’ duidt op de verandering van de dingen die kunnen wankelen als van dingen die gemaakt zijn, opdat de dingen die onwankelbaar zijn, zouden blijven.
 28 Laten wij daarom, omdat wij een onwankelbaar Koninkrijk ontvangen, aan de genade vasthouden en  daardoor God dienen op een Hem welgevallige wijze, met ontzag en eerbied.
 29  Want onze God is een verterend vuur.