Jeremia 31
 

Jeremia 31

« Terug naar overzicht

   De terugkeer van Israël
 1 In die tijd, spreekt de HEERE, zal Ik al de geslachten van Israël tot een God zijn, en zíj zullen Mij tot een volk zijn.
 2 Zo zegt de HEERE:
   Het volk dat aan het zwaard ontkomen was,
      heeft genade gevonden in de woestijn,
   toen Ik op weg ging om hem, Israël, tot rust te brengen.
 3 Van verre tijden af is de HEERE aan mij verschenen:
   Met eeuwige liefde heb Ik u liefgehad,
      daarom heb Ik u getrokken met goedertierenheid.
 4 Ik zal u weer bouwen en u zult gebouwd worden,
      maagd Israël.
   Opnieuw zult u zich tooien met uw tamboerijnen,
      opnieuw zult u uittrekken in een reidans  van vrolijke mensen.
 5 Opnieuw zult u  wijngaarden planten
      op de bergen van Samaria:
         de planters zullen planten en de vruchten genieten.
 6 Want er zal een dag zijn dat de wachters zullen roepen
      op het bergland van Efraïm:
    Sta op, laten wij opgaan naar Sion,
      naar de HEERE, onze God!
 7 Want zo zegt de HEERE:
   Zing vrolijk over Jakob, met blijdschap!
      Juich om het hoofd van de heidenvolken!
   Laat het horen, prijs Hem en zeg:
      Verlos Uw volk, HEERE,
         het overblijfsel van Israël.
 8 Zie, Ik doe hen komen
      uit het land van het  noorden,
   Ik zal hen bijeenbrengen van de uithoeken van de aarde;
      onder hen zijn blinden en verlamden,
   zwangeren en barenden met elkaar:
      met een grote menigte zullen zij hierheen terugkomen.
 9 Onder geween zullen zij komen,
      onder smeekbeden zal Ik hen leiden.
   Ik zal hen doen gaan naar waterbeken,
      op een rechte weg, waarop zij niet zullen struikelen,
   want Ik ben Israël tot een Vader,
      en Efraïm – Mijn  eerstgeborene is hij.
 10 Hoor het woord van de HEERE, heidenvolken,
      verkondig het in de kustlanden van ver weg,
         en zeg:
   Hij Die Israël verstrooid heeft, zal het weer bijeenbrengen
      en het hoeden, zoals een herder zijn kudde hoedt.
 11 Want de HEERE heeft Jakob vrijgekocht,
      en hem verlost uit de hand van hem  die sterker was dan hij.
 12 Zij zullen komen en juichen op de hoogte van Sion,
      zij zullen toestromen naar het goede van de HEERE:
   naar het koren, naar de nieuwe wijn en naar de olie,
      naar de lammeren en runderen.
   Hun ziel zal zijn als een  bevloeide hof,
      zij zullen voortaan niet meer treurig zijn.
 13 Dan zullen jonge vrouwen zich verblijden in een reidans,
      ook de jongemannen en de ouderen met elkaar.
   Ik zal hun rouw veranderen in vreugde,
      Ik zal hen troosten, Ik zal hen blij maken na hun verdriet.
 14 Ik zal de ziel van de priesters verzadigen met overvloed, 
      Mijn volk zal met het goede van Mij verzadigd worden,
   spreekt de HEERE.
 15 Zo zegt de HEERE:
    Er is een stem gehoord in Rama, een rouwklacht,
      een zeer bitter geween:
   Rachel weent over haar kinderen.
      Zij weigert zich te laten troosten
   over haar kinderen,
      want zij zijn er niet meer.
 16 Zo zegt de HEERE:
   Bedwing uw stem van geween,
      en uw ogen van tranen,
   want er is loon voor uw werk,
      spreekt de HEERE.
         Zij zullen uit het land van de vijand terugkomen,
 17 en er is hoop voor uw nakomelingen, spreekt de HEERE,
      uw kinderen zullen terugkomen naar hun gebied.
 18 Ik heb zeker gehoord
      dat Efraïm zichzelf beklaagt:
   U hebt mij gestraft, ik ben gestraft
      als een ongetemd kalf.
    Bekeer mij, dan zal ik bekeerd zijn,
      want U bent de HEERE, mijn God.
 19 Want  nadat ik bekeerd was,
      heb ik berouw gekregen.
   Nadat ik met mijzelf bekend ben gemaakt,
      heb ik mij op de heup geslagen.
   Ik ben beschaamd, ja, ook te schande geworden,
      omdat ik de smaad van mijn jeugd meedraag.
 20 Is Efraïm voor Mij niet een dierbare zoon,
      is hij voor Mij niet een lievelingskind?
   Want zo dikwijls als Ik tot hem spreek,
      denk Ik nog voortdurend aan hem.
   Daarom is Mijn binnenste bewogen over hem,
      Ik zal Mij zeker over hem ontfermen,
         spreekt de HEERE.
 21 Richt u merktekens op,
      zet u wegwijzers neer.
   Richt uw hart op de gebaande weg,
      de weg die u bent gegaan.
   Keer terug, maagd Israël,
      keer terug naar deze steden van u.
 22 Hoelang blijft u draaien,
      afvallige dochter?
   Voorzeker, de HEERE heeft iets nieuws geschapen op de aarde:
      een vrouw zal een man omvatten.
 23 Zo zegt de HEERE van de legermachten, de God van Israël: Zij zullen in het land Juda en in zijn steden weer dit woord zeggen, wanneer Ik een omkeer zal brengen in hun gevangenschap: Moge de HEERE u zegenen,  woonplaats van gerechtigheid, heilige berg.
 24 Daarin zullen Juda en al zijn steden met elkaar wonen, akkerbouwers en wie met de kudde rondtrekken.
 25 Want Ik heb de vermoeide ziel te drinken gegeven en elke treurig geworden ziel heb Ik met voedsel vervuld.
 26 Hierop ontwaakte ik en ik keek. Mijn slaap was mij aangenaam geweest.
   Belofte van een nieuw verbond
 27 Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik het huis van Israël en het huis van Juda bezaaien zal met zaad van mensen en zaad van dieren.
 28 Dan zal het gebeuren, dat Ik ten aanzien van hen zal waken om te bouwen en te planten, zoals Ik ten aanzien van hen gewaakt heb om weg te rukken en af te breken, om omver te halen en te vernielen, en hun kwaad aan te doen, spreekt de HEERE.
 29 In die dagen zullen zij niet meer zeggen:
    De vaders hebben onrijpe druiven gegeten,
      en de tanden van de kinderen zijn stomp geworden.
 30 Maar ieder zal om zijn eigen ongerechtigheid sterven. Ieder mens die onrijpe druiven eet – zijn tanden zullen stomp worden.
 31 Zie, er komen  dagen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten,
 32 niet zoals het verbond dat Ik met hun vaderen gesloten heb op de dag dat Ik hun hand vastgreep om hen uit het land Egypte te leiden – Mijn verbond, dat zij verbroken hebben, hoewel Ík hen getrouwd had, spreekt de HEERE.
 33 Voorzeker, dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël sluiten zal, spreekt de HEERE: Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun  tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn.
 34 Dan zullen zij niet meer eenieder zijn naaste en eenieder zijn broeder onderwijzen door te zeggen: Ken de HEERE, want zij  zullen Mij allen kennen, vanaf hun kleinste tot hun grootste toe, spreekt de HEERE.  Want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en aan hun zonde niet meer denken.
 35 Zo zegt de HEERE,
      Die de  zon tot een licht geeft overdag
   en de vaste orde van maan en sterren
      tot een licht in de nacht,
   Die de  zee opzweept, zodat haar golven bruisen,
      HEERE van de legermachten is Zijn Naam.
 36 Als deze verordeningen ooit zouden wijken
      van voor Mijn aangezicht, spreekt de HEERE,
   dan zou ook het nageslacht van Israël ophouden
   een volk voor Mijn aangezicht te zijn, alle dagen!
 37 Zo zegt de HEERE:
   Als de hemel hierboven ooit opgemeten zou kunnen worden
      en de fundamenten van de aarde beneden onderzocht zouden kunnen worden,
   dan zou ook Ik heel het nageslacht van Israël verwerpen,
      om alles wat zij gedaan hebben, spreekt de HEERE.
 38 Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat de stad herbouwd zal worden voor de HEERE, van de Hananeëltoren tot aan de Hoekpoort,
 39 en dat het meetlint nog verder zal lopen, rechtdoor, tot aan de heuvel Gareb en zal afbuigen naar Goa.
 40 Heel het dal met de dode lichamen en de as en al de velden tot aan de beek Kidron, tot aan de hoek van de Paardenpoort naar het oosten toe, zal een heiligheid voor de HEERE zijn. Voor eeuwig zal er niets meer worden weggerukt of afgebroken.