Jeremia 9
 

Jeremia 9

« Terug naar overzicht

 1 Och,  was mijn hoofd maar water 
      en mijn oog een bron van tranen,
   ik zou dag en nacht wenen
      over de gesneuvelden bij de dochter van mijn volk.
 2 Och, had ik in de woestijn maar een kamp voor reizigers!
      Ik zou mijn volk verlaten, ik zou bij hen weggaan,
   want zij zijn allen  overspelers, een trouweloos gezelschap.
 3 Zij spannen hun tong als hun boog.
   Met  leugen en niet met betrouwbaarheid
      zijn zij in het land sterk geworden,
   want zij gaan voort van slechtheid tot  slechtheid,
      en Mij kennen ze niet, spreekt de HEERE.
 4 Laat eenieder voor zijn naaste op zijn hoede zijn,
      en vertrouw op geen enkele broeder,
   want elke broeder doet niet anders dan bedriegen,
      en elke vriend  gaat rond met lasterpraat.
 5 Eenieder bedriegt zijn naaste,
      zij spreken niet de waarheid.
   Zij leren hun tong leugens te spreken,
      zij vermoeien zich met onrecht doen.
 6 U woont te midden van bedrog,
      door bedrog weigeren zij Mij te kennen, spreekt de HEERE.
 7 Daarom, zo zegt de HEERE van de legermachten:
   Zie, Ik ga hen louteren en hen beproeven,
      want hoe zou Ik anders handelen ten aanzien van de dochter van Mijn volk?
 8 Hun  tong is een moordende pijl,
      bedrog spreekt hij.
   Met zijn  mond spreekt men van vrede met zijn naaste,
      maar in zijn binnenste legt men hem een hinderlaag.
 9  Zou Ik hun deze dingen niet vergelden?
      spreekt de HEERE,
   of zou Mijn ziel zich op een volk als dit
      niet wreken?
 10 Ik zal een geween en een rouwklacht aanheffen over de bergen,
      een klaaglied over de weiden van de woestijn,
   want zij zijn afgebrand zodat niemand erdoorheen trekt,
      en men hoort nergens het blaten van het vee.
   Van de vogels in de lucht tot de dieren op het land toe
      zijn zij gevlucht, zijn zij weggegaan.
 11 Ik zal van Jeruzalem steenhopen maken,
      een verblijfplaats van  jakhalzen,
   Ik zal van de steden van Juda een woestenij maken,
      zodat niemand er meer woont.
 12 Wie is de wijze man die dit begrijpt, tot wie de mond van de HEERE heeft gesproken, dat hij het bekend kan maken?
   Waarom is het land vergaan,
      verwoest als de woestijn, zodat niemand erdoorheen trekt?
 13 De HEERE zegt: Omdat zij Mijn wet verlaten hebben die Ik hun had voorgehouden, en niet geluisterd hebben naar Mijn stem en daarnaar niet hebben gewandeld,
 14 maar achter hun verharde hart  aan gegaan zijn en achter de Baäls aan, zoals hun vaderen hun dat geleerd hadden,
 15 daarom, zo zegt de HEERE van de legermachten, de God van Israël: Zie, Ik geef hun, dit volk,  alsem te eten en  galwater te drinken.
 16 Ik zal hen  verspreiden onder de heidenvolken, die zij en hun vaderen niet gekend hebben. Ik zal het zwaard achter hen aan zenden, tot Ik aan hen een einde zal gemaakt hebben.
 17 Zo zegt de HEERE van de legermachten:
   Let op en roep de klaagvrouwen, dat ze komen,
      stuur boden naar de kundige vrouwen,
   dat zij komen,
 18 en laten zij zich haasten
      en over ons een rouwklacht aanheffen,
   zodat de tranen uit onze ogen naar beneden stromen,
      en onze oogleden van water vloeien.
 19 Want uit Sion wordt
      het geluid van een rouwklacht gehoord:
   Hoe zijn wij verwoest!
      Wij schamen ons diep,
   omdat wij het land hebben moeten verlaten,
      omdat zij onze woningen omvergeworpen hebben.
 20 Hoor dan het woord van de HEERE, vrouwen,
      laat uw oor het woord uit Zijn mond vernemen.
   Leer uw dochters een rouwklacht,
      elke vrouw haar vriendin een klaaglied,
 21 want de dood is onze vensters binnengeklommen,
      onze paleizen binnengekomen,
   om de kleine kinderen van de straat uit te roeien,
      de jongemannen van de pleinen.
 22 Spreek: Zo spreekt de HEERE:
    De dode lichamen van de mensen liggen
      als mest op het open veld,
   als een graanschoof achter de maaier,
      die niemand verzamelt.
 23 Zo zegt de HEERE:
    Laat een wijze zich niet beroemen op zijn wijsheid,
      laat de held zich niet beroemen op zijn sterkte,
   laat een rijke zich niet beroemen op zijn rijkdom.
 24 Maar laat wie zich beroemt, zich daarop beroemen
   dat hij begrijpt en Mij kent
      dat Ik de HEERE ben, Die goedertierenheid bewijs,
   recht en gerechtigheid op de aarde doe,
      want in die dingen vind Ik vreugde, spreekt de HEERE.
 25 Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik elke besnedene en die de voorhuid heeft, zal straffen, namelijk
 26 Egypte en Juda, Edom en de Ammonieten, Moab en allen die kaalgeschoren zijn aan hun slapen, die in de woestijn wonen. Want alle heidenvolken zijn onbesneden, maar heel het huis van Israël is  onbesneden van hart.