Johannes 6
 

Johannes 6

« Terug naar overzicht

   De eerste wonderlijke spijziging
 1 Hierna vertrok Jezus naar de overkant van de zee van Galilea, ofwel van Tiberias.
 2 En een grote menigte volgde Hem, omdat zij Zijn tekenen zagen, die Hij deed aan de zieken.
 3 En Jezus ging de berg op en ging daar zitten met Zijn discipelen.
 4 En het Pascha,  het feest van de Joden, was nabij.
 5  Toen Jezus dan de ogen opsloeg en zag dat een grote menigte naar Hem toe kwam, zei Hij tegen Filippus: Waar zullen wij broden kopen, opdat deze mensen kunnen eten?
 6 Maar dit zei Hij om hem op de proef te stellen, want Hij wist Zelf wat Hij zou gaan doen.
 7 Filippus antwoordde Hem: Voor tweehonderd penningen  brood is voor hen niet genoeg, zodat ieder van hen een beetje zou kunnen krijgen.
 8 Een van Zijn discipelen, Andreas, de broer van Simon Petrus, zei tegen Hem:
 9 Hier is een jongetje dat vijf gerstebroden en twee visjes heeft, maar  wat betekenen die voor zovelen?
 10 En Jezus zei: Laat de mensen gaan zitten. En er was veel gras op die plaats. Dus gingen de mannen zitten, ongeveer vijfduizend in getal.
 11 En Jezus nam de broden,  en nadat Hij gedankt had, deelde Hij ze uit aan de discipelen, en de discipelen aan hen die daar zaten; op dezelfde manier werden ook de visjes uitgedeeld, zoveel zij wilden.
 12 En toen zij verzadigd waren, zei Hij tegen Zijn discipelen: Verzamel de overgebleven stukken, zodat er niets verloren gaat.
 13 Zij verzamelden ze nu en vulden twaalf manden met stukken van de vijf gerstebroden die overgebleven waren bij hen die gegeten hadden.
 14 Toen de mensen dan het teken dat Jezus gedaan had, gezien hadden, zeiden zij:  Híj is werkelijk de Profeet, Die in de wereld komen zou.
 15 Omdat Jezus nu wist dat zij zouden komen en Hem met geweld mee zouden nemen om Hem koning te maken, trok Hij Zich opnieuw terug op de berg, Hij Zelf alleen.
   Jezus wandelt op de zee
 16  En toen het avond werd, daalden Zijn discipelen af naar de zee.
 17 En toen zij in het schip gegaan waren, staken zij de zee over naar Kapernaüm. En het was al donker geworden en Jezus was nog niet naar hen toe gekomen.
 18 En de zee werd onstuimig, want er waaide een harde wind.
 19 En toen zij ongeveer vijfentwintig of dertig stadiën  geroeid hadden, zagen zij Jezus op de zee lopen en dicht bij het schip komen, en zij werden bevreesd.
 20 Maar Hij zei tegen hen: Ik ben het, wees niet bevreesd.
 21 Zij wilden Hem dan in het schip nemen, en meteen bereikte het schip het land waar zij naartoe voeren.
   Het Brood des levens
 22 De volgende dag zag de menigte, die aan de overkant van de zee stond, dat daar geen ander scheepje was dan dat ene waar Zijn discipelen in gegaan waren, en dat Jezus met Zijn discipelen niet in het scheepje gegaan was, maar dat Zijn discipelen alleen weggevaren waren.
 23 Maar er kwamen andere scheepjes van Tiberias, dicht bij de plaats waar zij het brood gegeten hadden nadat de Heere gedankt had.
 24 Toen de menigte nu zag dat Jezus daar niet was, en ook Zijn discipelen niet, gingen zij zelf ook in de schepen en kwamen in Kapernaüm om Jezus te zoeken.
 25 En toen zij Hem gevonden hadden aan de overkant van de zee, zeiden zij tegen Hem: Rabbi, wanneer bent U hier gekomen?
 26 Jezus antwoordde hun en zei: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: U zoekt Mij, niet omdat u tekenen gezien hebt, maar omdat u van de broden gegeten hebt en verzadigd bent.
 27  Werk niet om het voedsel dat vergaat, maar om het voedsel dat blijft tot in het eeuwige leven, dat de Zoon des mensen u geven zal;  want Hem heeft God de Vader verzegeld.
 28 Zij zeiden dan tegen Hem: Wat moeten wij doen, opdat wij de werken van God mogen verrichten?
 29 Jezus antwoordde en zei tegen hen:  Dit is het werk van God: dat u gelooft in Hem Die Hij gezonden heeft.
 30 Zij zeiden dan tegen Hem: Welk  teken doet U dan, opdat wij het zien en U geloven? Wat voor werk verricht U?
 31  Onze vaderen hebben het manna gegeten in de woestijn, zoals geschreven is:  Hij gaf hun het brood uit de hemel te eten.
 32 Jezus dan zei tegen hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Niet Mozes heeft u het brood uit de hemel gegeven, maar Mijn Vader geeft u het ware brood uit de hemel.
 33 Want het brood van God is Hij Die uit de hemel neerdaalt en aan de wereld het leven geeft.
 34 Zij zeiden dan tegen Hem: Heere, geef ons altijd dat brood.
 35 En Jezus zei tegen hen: Ik ben het Brood des levens;  wie tot Mij komt, zal beslist geen honger hebben, en wie in Mij gelooft, zal nooit meer dorst hebben.
 36 Maar Ik heb u gezegd dat u Mij wel gezien hebt, en toch gelooft u niet.
 37 Alles wat de Vader Mij geeft, zal tot Mij komen; en wie tot Mij komt, zal Ik beslist niet uitwerpen.
 38 Want Ik ben uit de hemel neergedaald,  niet opdat Ik Mijn wil zou doen, maar de wil van Hem Die Mij gezonden heeft.
 39 En dit is de wil van de Vader, Die Mij gezonden heeft,  dat Ik van alles wat Hij Mij gegeven heeft, niets verloren laat gaan, maar het doe opstaan op de laatste dag.
 40 En dit is de wil van Hem Die Mij gezonden heeft,  dat ieder die de Zoon ziet en in Hem gelooft, eeuwig leven heeft, en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.
 41 De Joden dan morden over Hem, omdat Hij gezegd had: Ik ben het brood dat uit de hemel neergedaald is.
 42 En zij zeiden:  Is Hij niet Jezus, de zoon van Jozef, van wie wij de vader en moeder kennen? Hoe kan Hij dan zeggen: Ik ben uit de hemel neergedaald?
 43 Jezus antwoordde dan en zei tegen hen: Mor niet onder elkaar.
 44  Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader, Die Mij gezonden heeft, hem trekt; en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.
 45 Er is geschreven in de profeten:  En zij zullen allen door God onderwezen zijn. Ieder dan die het van de Vader gehoord en geleerd heeft, komt tot Mij.
 46  Niet dat iemand de Vader gezien heeft, behalve Hij Die van God is; Híj heeft de Vader gezien.
 47 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Wie in Mij gelooft, heeft eeuwig leven.
 48 Ik ben het Brood des levens.
 49  Uw vaderen hebben het manna gegeten in de woestijn en zij zijn gestorven.
 50 Dit is het brood dat uit de hemel neerdaalt, opdat de mens daarvan eet en niet sterft.
 51 Ik ben het levende brood, dat uit de hemel neergedaald is;  als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid.  En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, dat Ik geven zal voor het leven van de wereld.
 52 De Joden dan redetwistten met elkaar en zeiden:  Hoe kan Hij ons Zijn vlees te eten geven?
 53 Jezus dan zei tegen hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als u het vlees van de Zoon des mensen niet eet en Zijn bloed niet drinkt, hebt u geen leven in uzelf.
 54  Wie Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven, en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.
 55 Want Mijn vlees is het ware voedsel en Mijn bloed is de ware drank.
 56 Wie Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem.
 57 Zoals de levende Vader Mij gezonden heeft, en Ik leef door de Vader, zo zal ook wie Mij eet, leven door Mij.
 58 Dit is het  brood dat uit de hemel neergedaald is; niet zoals uw vaderen het manna gegeten hebben en gestorven zijn. Wie dit brood eet, zal in eeuwigheid leven.
 59 Deze dingen zei Hij, terwijl Hij onderwijs gaf in de synagoge in Kapernaüm.
   Veel discipelen verlaten Jezus
 60 Velen dan van Zijn discipelen die dit hoorden, zeiden: Dit woord is hard; wie kan het aanhoren?
 61 Maar omdat Jezus bij Zichzelf wist dat Zijn discipelen daarover morden, zei Hij tegen hen: Neemt u hier aanstoot aan?
 62 En  als u de Zoon des mensen nu eens zou zien opvaren naar de plaats waar Hij eerder was?
 63  De Geest is het Die levend maakt, het vlees heeft geen enkel nut. De woorden die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn leven.
 64 Maar er zijn sommigen onder u die niet geloven.  Want Jezus wist van het begin af wie het waren die niet geloofden,  en wie het was die Hem zou verraden.
 65 En Hij zei:  Daarom heb Ik u gezegd dat niemand tot Mij komen kan, tenzij het hem door Mijn Vader gegeven is.
 66 Van toen af trokken velen van Zijn discipelen zich terug en gingen niet meer met Hem mee.
   De belijdenis van Petrus
 67 Jezus dan zei tegen de twaalf: Wilt u ook niet weggaan?
 68 Simon Petrus dan antwoordde Hem: Heere, naar wie zullen wij heen gaan? U hebt woorden van eeuwig  leven.
 69 En wij hebben geloofd en erkend  dat U de Christus bent, de Zoon van de levende God.
 70 Jezus antwoordde hun:  Heb Ik u, de twaalf, niet uitgekozen? En een van u is een duivel.
 71 En Hij doelde op Judas Iskariot, de zoon van Simon, want die zou Hem verraden, een van de twaalf.