Markus 10
 

Markus 10

« Terug naar overzicht

   Over de echtscheiding
 1 En  toen Hij opgestaan was, ging Hij vandaar naar het gebied van Judea, door het Overjordaanse; en de menigten kwamen opnieuw bij Hem samen, en zoals Hij gewoon was, onderwees Hij hun opnieuw.
 2 En de Farizeeën kwamen naar Hem toe en vroegen Hem, om Hem te verzoeken, of het een man geoorloofd is zijn vrouw te verstoten.
 3 Maar Hij antwoordde en zei tegen hen: Wat heeft Mozes u geboden?
 4 En zij zeiden:  Mozes heeft toegestaan een echtscheidingsbrief te schrijven en haar te verstoten.
 5 En Jezus antwoordde hun: Vanwege de hardheid van uw hart heeft hij dat gebod voor u geschreven.
 6  Maar vanaf het begin van de schepping heeft God hen mannelijk en vrouwelijk gemaakt.
 7  Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten;
 8 en die twee zullen tot één vlees zijn, zodat zij niet meer twee zijn, maar één vlees.
 9  Dus, wat God samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden.
 10 En thuis stelden Zijn discipelen Hem hierover opnieuw vragen.
 11  En Hij zei tegen hen: Wie zijn vrouw verstoot en met een andere trouwt, pleegt overspel tegen haar.
 12 En als een vrouw haar man verstoot en met een andere trouwt, pleegt zij ook overspel.
   Jezus zegent de kinderen
 13  En ze brachten kinderen bij Hem, opdat Hij hen zou aanraken, maar de discipelen bestraften degenen die hen bij Hem brachten.
 14 Maar toen Jezus dat zag, nam Hij het hun zeer kwalijk en zei tegen hen: Laat de kinderen bij Mij komen en verhinder hen niet,  want voor zodanigen is het Koninkrijk van God.
 15 Voorwaar, Ik zeg u: wie het Koninkrijk van God niet ontvangt als een kind, zal het beslist niet binnengaan.
 16  En Hij omarmde hen, legde de handen op hen en zegende hen.
   De rijke jongeman
 17  En toen Hij naar buiten ging om op weg te gaan, snelde er iemand naar Hem toe, viel voor Hem op de knieën en vroeg Hem: Goede Meester, wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven? 
 18 En Jezus zei tegen hem: Waarom noemt u Mij goed? Niemand is goed behalve Eén, namelijk God.
 19 U kent de geboden:  U zult geen overspel plegen; u zult niet doden; u zult niet stelen; u zult geen vals getuigenis afleggen; u zult niemand benadelen; eer uw vader en uw moeder.
 20 Maar hij antwoordde Hem: Meester, al deze dingen heb ik in acht genomen van mijn jeugd af.
 21 En Jezus keek hem aan en had hem lief, en Hij zei tegen hem:  Eén ding ontbreekt u: ga heen, verkoop alles wat u hebt en geef het aan de armen en u zult een schat hebben in de hemel; en kom dan, neem het kruis op en volg Mij.
 22 Maar hij werd treurig over dat woord en ging bedroefd weg, want hij had veel bezittingen.
 23 En terwijl Hij rondkeek, zei Jezus tegen Zijn discipelen:  Hoe moeilijk kunnen zij die rijkdommen bezitten, het Koninkrijk van God binnengaan!
 24 En de discipelen verbaasden zich over Zijn woorden. Maar Jezus antwoordde opnieuw en zei tegen hen: Kinderen, hoe moeilijk is het dat zij die op rijkdommen vertrouwen, het Koninkrijk van God binnengaan!
 25 Het is gemakkelijker dat een kameel door het oog van een naald gaat, dan dat een rijke het Koninkrijk van God binnengaat.
 26 En zij stonden nog meer versteld en zeiden tegen elkaar: Wie kan dan zalig worden?
 27 Maar Jezus keek hen aan en zei: Bij de mensen is het onmogelijk, maar niet bij God,  want bij God zijn alle dingen mogelijk.
 28  En Petrus begon tegen Hem te zeggen: Zie, wij hebben alles verlaten en zijn U gevolgd.
 29 En Jezus antwoordde: Voorwaar, Ik zeg u: er is niemand die huis of broers of zusters of vader of moeder of vrouw of kinderen of akkers verlaten heeft omwille van Mij en om het Evangelie,
 30 of hij ontvangt honderdvoudig, nu in deze tijd, huizen en broeders en zusters en moeders en kinderen en akkers, met vervolgingen, en in de wereld die komt, het eeuwige leven.
 31  Maar veel eersten zullen de laatsten zijn, en veel laatsten de eersten.
   De derde aankondiging van het lijden
 32  En zij waren onderweg en gingen naar Jeruzalem en Jezus ging hen voor; en zij waren verbaasd en terwijl zij Hem volgden, waren zij bevreesd. En toen Hij de twaalf opnieuw bij Zich genomen had, begon Hij tegen hen te zeggen wat Hem overkomen zou:
 33 Zie, wij gaan op naar Jeruzalem en de Zoon des mensen zal aan de overpriesters en de schriftgeleerden overgeleverd worden, en zij zullen Hem ter dood veroordelen en Hem aan de heidenen overleveren.
 34 En zij zullen Hem bespotten en Hem geselen en Hem bespuwen en Hem doden; en op de derde dag zal Hij weer opstaan.
   De zonen van Zebedeüs
 35  En Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, kwamen naar Hem toe en zeiden: Meester, wij zouden willen dat U voor ons doet wat wij ook maar vragen.
 36 En Hij zei tegen hen: Wat wilt u dat Ik voor u doe?
 37 En zij zeiden tegen Hem: Geef ons dat wij mogen zitten, de één aan Uw rechter- en de ander aan Uw linkerhand, in Uw heerlijkheid.
 38 Maar Jezus zei tegen hen: U weet niet wat u vraagt. Kunt u de drinkbeker drinken die Ik drink, en met de doop gedoopt worden  waarmee Ik gedoopt word?
 39 En zij zeiden tegen Hem: Dat kunnen wij. Maar Jezus zei tegen hen: De drinkbeker die Ik drink, zult u wel drinken, en met de doop waarmee Ik gedoopt word, zult u gedoopt worden,
 40 maar het zitten aan Mijn rechter- en aan Mijn linkerhand is niet aan Mij om te geven; maar het zal gegeven worden  aan hen voor wie het bestemd is.
 41  En toen de tien anderen dit hoorden, begonnen zij het Jakobus en Johannes zeer kwalijk te nemen.
 42 Maar Jezus riep hen bij Zich en zei tegen hen: U weet  dat zij die geacht worden leiders te zijn van de volken, heerschappij over hen voeren, en dat hun groten macht over hen uitoefenen. 
 43  Maar zo zal het onder u niet zijn; maar wie onder u belangrijk wil worden, die moet uw dienaar zijn.
 44 En wie van u de eerste zal willen worden, die moet dienaar van allen zijn.
 45 Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen  om gediend te worden, maar om te dienen, en  Zijn ziel te geven als losprijs voor velen.
   De blinde in Jericho
 46  En zij kwamen in Jericho. En toen Hij en Zijn discipelen en een grote menigte Jericho uitgingen, zat de zoon van Timeüs, Bartimeüs, de blinde, aan de weg te bedelen.
 47 En toen hij hoorde dat het Jezus de Nazarener was, begon hij te roepen en te zeggen: Jezus, Zoon van David, ontferm U over mij!
 48 En velen bestraften hem opdat hij zwijgen zou; maar hij riep des te meer: Zoon van David, ontferm U over mij!
 49 En Jezus stond stil en zei dat men hem roepen moest. Toen riepen ze de blinde en zeiden tegen hem: Heb goede moed, sta op, Hij roept u.
 50 En hij wierp zijn bovenkleed af, stond op en kwam bij Jezus.
 51 En Jezus antwoordde hem en zei: Wat wilt u dat Ik voor u doen zal? En de blinde zei tegen Hem: Rabboni, dat ik ziende mag worden.
 52 En Jezus zei tegen hem: Ga heen,  uw geloof heeft u behouden. En meteen werd hij ziende en volgde Jezus op de weg.