Mattheüs 26
 

Mattheüs 26

« Terug naar overzicht

   Vierde aankondiging van het lijden
 1 En toen Jezus al deze woorden geëindigd had, gebeurde het dat Hij tegen Zijn discipelen zei:
 2  U weet dat over twee dagen het Pascha is, en dan zal de Zoon des mensen overgeleverd worden om gekruisigd te worden.
   Het besluit om Jezus te doden
 3  Toen kwamen de overpriesters en de schriftgeleerden en de oudsten van het volk bijeen in het paleis van de hogepriester, die Kajafas heette;
 4 en zij overlegden met elkaar om Jezus met list te grijpen en te doden.
 5 Zij zeiden echter: Niet tijdens het feest, opdat er geen opschudding onder het volk komt.
   De zalving in Bethanië
 6 Toen Jezus in Bethanië was, in het huis van Simon de melaatse,
 7  kwam er een vrouw naar Hem toe die een albasten fles met zeer kostbare zalf had; en zij goot die uit op Zijn hoofd terwijl Hij aanlag.
 8 Toen Zijn discipelen dat zagen, waren zij verontwaardigd en zeiden: Waartoe deze verkwisting?
 9 Deze zalf had immers duur verkocht kunnen worden en de opbrengst aan de armen gegeven.
 10 Maar Jezus, Die dit merkte, zei tegen hen: Waarom valt u deze vrouw lastig? Want zij heeft een goed werk aan Mij verricht.
 11  De armen hebt u immers altijd bij u, maar Mij hebt u niet altijd.
 12 Want toen zij deze zalf op Mijn lichaam goot, deed zij dat als voorbereiding op Mijn begrafenis.
 13 Voorwaar, Ik zeg u: overal waar dit Evangelie gepredikt zal worden in heel de wereld, zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden over wat zij gedaan heeft.
   Het verraad van Judas
 14  Toen ging een van de twaalf, die Judas Iskariot heette, naar de overpriesters
 15 en zei: Wat wilt u mij geven, als ik Hem aan u overlever? En zij kenden hem  dertig zilverstukken toe.
 16 En van toen af zocht hij een geschikte gelegenheid om Hem over te leveren.
   De paasmaaltijd
 17  Op de eerste dag  van de ongezuurde broden kwamen de discipelen naar Jezus toe en zeiden tegen Hem: Waar wilt U dat wij voorbereidingen voor U treffen om het Pascha te eten?
 18 Hij zei: Ga de stad in naar een zeker persoon en zeg tegen hem: De Meester zegt: Mijn tijd is nabij; Ik zal bij u het Pascha houden met Mijn discipelen.
 19 En de discipelen deden zoals Jezus hun opgedragen had, en maakten het Pascha gereed.
 20  Toen het avond geworden was, lag Hij aan met de twaalf.
 21 En toen zij aten, zei Hij: Voorwaar, Ik zeg u dat  een van u Mij zal verraden.
 22 En zij werden zeer bedroefd en ieder van hen begon tegen Hem te zeggen: Ik ben het toch niet, Heere?
 23 Hij antwoordde en zei:  Wie de hand met Mij in de schotel indoopt, die zal Mij verraden.
 24 De Zoon des mensen gaat wel heen zoals over Hem geschreven is, maar wee die mens door wie de Zoon des mensen verraden wordt! Het zou goed voor die mens zijn als hij niet geboren was.
 25 Judas, die Hem verraadde, antwoordde en zei: Ik ben het toch niet, Rabbi? Hij zei tegen hem: U hebt het gezegd.
 26  En terwijl zij aten, nam Jezus het brood en toen Hij het gezegend had, brak Hij het en gaf het aan de discipelen en Hij zei: Neem, eet, dit is Mijn lichaam.
 27 Hij nam ook de drinkbeker en nadat Hij gedankt had, gaf Hij hun die, en zei: Drink allen daaruit,
 28 want dit is Mijn bloed,  het bloed van het nieuwe verbond,  dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden. 
 29 Ik zeg u dat Ik van nu aan van de vrucht van de wijnstok niet zal drinken tot op de dag wanneer Ik die met u nieuw zal drinken in het Koninkrijk van Mijn Vader.
 30  En toen zij de lofzang gezongen hadden, vertrokken zij naar de Olijfberg.
   De verloochening van Petrus voorzegd
 31 Toen zei Jezus tegen hen: U zult in deze nacht allen aanstoot aan Mij nemen, want er is geschreven:  Ik zal de Herder slaan en de schapen van de kudde zullen uiteengedreven worden.
 32  Maar nadat Ik opgewekt zal zijn, zal Ik u voorgaan naar Galilea. 
 33 Maar Petrus antwoordde Hem en zei:  Al zouden zij ook allen aanstoot aan U nemen, ik zal nooit aanstoot aan U nemen.
 34 Jezus zei tegen hem:  Voorwaar, Ik zeg u dat u in deze nacht, voordat de haan gekraaid zal hebben, Mij driemaal zult verloochenen.
 35 Petrus zei tegen Hem: Al moest ik ook met U sterven, ik zal U beslist niet verloochenen! Hetzelfde zeiden ook al de discipelen.
   Gethsémané
 36  Toen ging Jezus met hen naar een plaats die Gethsémané heette, en zei tegen de discipelen: Ga hier zitten, terwijl Ik daar ga bidden.
 37 En Hij nam Petrus en de twee zonen van Zebedeüs met Zich mee en begon bedroefd en zeer angstig te worden.
 38  Toen zei Hij tegen hen: Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe; blijf hier en waak met Mij.
 39 En nadat Hij iets verder gegaan was, wierp Hij Zich met het gezicht ter aarde en bad:  Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze  drinkbeker aan Mij voorbijgaan.  Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt.
 40 En Hij kwam bij de discipelen en trof hen slapend aan en Hij zei tegen Petrus: Kon u dan niet één uur met Mij waken?
 41 Waak en bid, opdat u niet in verzoeking komt;  de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.
 42 Opnieuw, voor de tweede keer, ging Hij heen en bad: Mijn Vader, als deze drinkbeker aan Mij niet voorbij kan gaan zonder dat Ik hem drink, laat Uw wil dan geschieden.
 43 En toen Hij bij hen kwam, trof Hij hen opnieuw slapend aan, want hun ogen waren zwaar geworden.
 44 En Hij liet hen achter, ging nogmaals heen en bad voor de derde keer met dezelfde woorden.
 45 Toen kwam Hij bij Zijn discipelen en zei tegen hen: Slaap nu maar verder en rust; zie, het uur is nabijgekomen dat de Zoon des mensen overgeleverd wordt in de handen van zondaars.
 46 Sta op, laten wij gaan; zie, hij die Mij verraadt, is dichtbij.
   Jezus geeft Zich gevangen
 47  En terwijl Hij nog sprak, zie, Judas, een van de twaalf, kwam er aan en met hem een grote menigte, met zwaarden en stokken, gestuurd door de overpriesters en oudsten van het volk.
 48 Hij die Hem verraadde, had met hen een teken afgesproken  en gezegd: Degene Die ik kussen zal, Die is het; grijp Hem.
 49 En hij ging meteen naar Jezus toe en zei: Gegroet, Rabbi! En hij  kuste Hem.
 50 Maar Jezus zei tegen hem: Vriend, waarvoor bent u hier? Toen kwamen zij dichterbij, sloegen de handen aan Jezus en grepen Hem.
 51 En zie, een van hen die bij Jezus waren, stak zijn hand uit, trok zijn zwaard, trof de dienaar van de hogepriester en sloeg hem het oor af.
 52 Toen zei Jezus tegen hem: Doe uw zwaard terug op zijn plaats,  want allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard omkomen.
 53 Of denkt u dat Ik Mijn Vader nu niet kan bidden, en Hij zal Mij meer dan twaalf legioenen engelen ter beschikking stellen?
 54 Hoe zouden anders de  Schriften vervuld worden, die zeggen dat het zo geschieden moet?
 55 Op dat moment sprak Jezus tot de menigte: Bent u er met zwaarden en stokken opuit gegaan als tegen een misdadiger om Mij te vangen? Dagelijks zat Ik bij u in de tempel om onderwijs te geven en u hebt Mij niet gegrepen,
 56 maar dit alles is geschied, opdat de Schriften van de profeten vervuld zouden worden.  Toen verlieten al de discipelen Hem en vluchtten.
   Voor het Sanhedrin
 57  Zij die Jezus gegrepen hadden, leidden Hem weg naar Kajafas, de hogepriester, waar de schriftgeleerden en oudsten bijeengekomen waren.
 58 Petrus volgde Hem op een afstand, tot aan het paleis van de hogepriester, en toen hij naar binnen gegaan was, zat hij bij de dienaars om het einde te zien.
 59  De overpriesters en de oudsten en heel de Raad zochten een valse getuigenverklaring tegen Jezus, zodat zij Hem zouden kunnen doden, maar zij vonden niets.
 60 En hoewel er veel valse getuigen gekomen waren, vonden zij niets.
 61 Maar ten slotte kwamen er twee valse getuigen, die zeiden: Deze heeft gezegd:  Ik kan de tempel van God afbreken en hem in drie dagen opbouwen.
 62  En de hogepriester stond op en zei tegen Hem: Antwoordt U niets? Wat getuigen dezen tegen U?
 63  Maar Jezus zweeg. En de hogepriester antwoordde Hem: Ik bezweer U bij de levende God, dat U ons zegt of U de Christus bent, de Zoon van God.
 64 Jezus zei tegen hem: U hebt het gezegd.  Maar Ik zeg u: Van nu aan zult u de Zoon des mensen zien zitten aan de rechterhand van de kracht van God en zien komen op de wolken van de hemel.
 65 Toen scheurde de hogepriester zijn kleren en zei: Hij heeft God gelasterd. Waarom hebben wij nog getuigen nodig? Zie, nu hebt u Zijn godslastering gehoord.
 66 Wat denkt u? En zij antwoordden en zeiden:  Hij is schuldig en verdient de dood.
 67  Toen spuwden zij in Zijn gezicht en sloegen Hem met vuisten.
 68  En anderen sloegen Hem in het gezicht en zeiden:  Profeteer ons, Christus: wie is het die U geslagen heeft?
   Jezus door Petrus verloochend
 69  Petrus zat buiten op de binnenplaats; een dienstmeisje kwam naar hem toe en zei: Ook u was bij Jezus, de Galileeër.
 70 Maar hij ontkende het in het bijzijn van allen en zei: Ik weet niet wat u zegt.
 71 Toen hij naar buiten ging, naar de poort, zag een ander dienstmeisje hem, en die zei tegen hen die daar waren: Hij was ook bij Jezus de Nazarener.
 72 En hij ontkende het opnieuw, met een eed, en zei: Ik ken de Mens niet.
 73 Kort daarna zeiden zij die daar stonden en dichterbij kwamen, tegen Petrus: Werkelijk, u bent een van hen, want uw spraak verraadt u.
 74 Toen begon hij zich te vervloeken en te zweren: Ik ken de Mens niet.
 75 En meteen kraaide de haan; en Petrus herinnerde zich het woord van Jezus, Die tegen hem gezegd had:  Voordat de haan gekraaid zal hebben, zult u Mij driemaal verloochenen. Toen ging hij naar buiten en huilde bitter.