Psalmen 17
 

Psalmen 17

« Terug naar overzicht

   Gebed om redding
 1 Een gebed van David.
   HEERE, luister naar mijn rechtvaardige zaak,
      sla acht op mijn roepen,
   neem mijn gebed ter ore,
      met onbedrieglijke lippen gesproken.
 2 Laat van Uw aangezicht mijn recht uitgaan,
      laat Uw ogen zien wat billijk is.
 3 U hebt mijn hart beproefd,
      het 's nachts doorzocht,
   U hebt mij getoetst,
      U vindt niets.
   Wat ik ook moge denken,
      het komt mij niet uit de mond.
 4 Wat de daden van de mens betreft,
      ík ben overeenkomstig het woord van Uw lippen op mijn hoede geweest
         voor de paden van de gewelddadige.
 5 Ik hield mijn schreden in Uw sporen,
      zodat mijn voetstappen niet zouden wankelen.
 6 Ík roep U aan,
      omdat U mij verhoort, o God;
   neig Uw oor tot mij,
      luister naar mijn woorden.
 7 Toon de wonderen van Uw goedertierenheid,
      U, Die hen verlost die tot U de toevlucht nemen,
         van hen die tegen Uw rechterhand opstaan.
 8 Bewaar mij als Uw oogappel,
      verberg mij onder de schaduw van Uw vleugels
 9 voor de goddelozen die mij verwoesten,
      voor mijn doodsvijanden,  die mij omsingelen.
 10 Met hun vet hebben zij hun hart afgesloten,
      met hun mond hebben zij trotse taal gesproken.
 11 Zij omringen nu onze schreden,
      zij loeren  op ons, door zich ter aarde neer te buigen. 
 12 Hij is als een leeuw die ernaar verlangt te verscheuren,
      als een jonge leeuw die op verborgen plaatsen zit.
 13 Sta op, HEERE, treed hem tegemoet, vel hem neer;
      bevrijd mijn ziel met Uw zwaard van de goddeloze,
 14 bevrijd mij met Uw hand van de mannen, HEERE,
      van de mannen van de wereld,
   die hun deel hebben in dít leven.
      U vult hun buik met Uw verborgen schatten;
   hun kinderen worden verzadigd
      en laten hun overschot na aan hún kinderen.
 15 Ik echter zal in gerechtigheid Uw aangezicht aanschouwen;
      ik zal, wanneer ik ontwaak, verzadigd worden met Uw beeld.