Handelingen 15
De Handelingen van de heilige apostelen beschreven door Lukas

HSV

De vergadering in Jeruzalem

1En enigen die uit Judea gekomen waren, leerden de broeders: Gal. 5:2Als u niet besneden wordt Gen. 17:10; Lev. 12:3volgens het gebruik van Mozes, kunt u niet zalig worden.

2Toen er dan van de kant van Paulus en Barnabas een niet geringe tegenstand en woordenstrijd tegen hen ontstond, bepaalden zij Gal. 2:1dat Paulus en Barnabas en enkele anderen uit hen in verband met dit geschilpunt naar de apostelen en ouderlingen in Jeruzalem zouden gaan.

3Nadat zij dan door de gemeente uitgeleide gedaan waren, reisden zij door Fenicië en Samaria en vertelden over de bekering van de heidenen, en zij bezorgden al de broeders grote blijdschap.

4Toen zij in Jeruzalem gekomen waren, werden zij ontvangen door de gemeente en de apostelen en de ouderlingen; en zij deden verslag van alles wat God door hen gedaan had.

5Maar, zeiden zij, er zijn er enigen opgestaan onder de aanhangers van de sekte van de Farizeeën die gelovig zijn geworden, die zeggen dat men hen moet besnijden en moet gebieden de wet van Mozes in acht te nemen.

6En de apostelen en de ouderlingen kwamen bijeen om deze zaak te bezien.

7En toen daarover een heftige woordenstrijd ontstond, stond Petrus op en zei tegen hen: Hand. 10:20; 11:12Mannenbroeders, u weet dat God lang geleden15:7 lang geleden - Letterlijk: van oude dagen. onder ons mij uitgekozen heeft, zodat de heidenen uit mijn mond het woord van het Evangelie zouden horen, en zouden geloven.

8En God, 1 Kron. 28:9; 29:17; Ps. 7:10; Jer. 11:20; 17:10; 20:12de Kenner van de harten, heeft getuigenis aan hen gegeven door hun de Heilige Geest te geven, evenals aan ons;

9Hand. 10:43,44 enz.en Hij heeft geen onderscheid gemaakt tussen ons en hen, en heeft hun hart door het geloof gereinigd.

10Welnu dan, waarom verzoekt u God Matt. 23:4door een juk op de hals van de discipelen te leggen dat onze vaderen en ook wij niet hebben kunnen dragen?

11Efez. 2:8; Tit. 3:4Maar wij geloven door de genade van de Heere Jezus Christus op dezelfde wijze zalig te worden als ook zij.

12En heel de menigte zweeg, en zij hoorden Barnabas en Paulus vertellen wat voor grote tekenen en wonderen God door hen onder de heidenen gedaan had.

13En toen zij zwegen, antwoordde Jakobus: Mannenbroeders, luister naar mij.

14Simeon heeft verteld hoe God voorheen naar de heidenen omgezien heeft om voor Zijn Naam uit hen een volk aan te nemen.

15En hiermee stemmen de woorden van de profeten overeen, zoals geschreven staat:

16Amos 9:11,12Hierna zal Ik terugkeren en de vervallen hut van David weer opbouwen, en wat daarvan is afgebroken, weer opbouwen en Ik zal hem weer oprichten,

17opdat de mensen die overgebleven zijn, de Heere zouden zoeken, en alle heidenen over wie Mijn Naam uitgeroepen is, spreekt de Heere, Die dit alles doet.

18Aan God zijn al Zijn werken van eeuwigheid bekend.

19Daarom ben ik van oordeel dat men het hun die zich uit de heidenen tot God bekeren, niet lastig moet maken,

20maar aan hen moet schrijven dat zij zich dienen te onthouden Ex. 20:3; 1 Kor. 8:1; 10:20van de dingen die door de afgoden besmet zijn, 1 Thess. 4:3van ontucht, van het verstikte en Gen. 9:4van bloed.

21Want Mozes heeft van oude tijden af in elke stad mensen die hem prediken, want hij wordt elke sabbat in de synagogen voorgelezen.

22Toen dacht het de apostelen en de ouderlingen met heel de gemeente goed, enige mannen uit hun midden te kiezen en met Paulus en Barnabas mee te sturen naar Antiochië: Judas, ook Barsabas geheten, en Silas, leidinggevende mannen onder de broeders.

23En zij schreven door hun dienst15:23 door hun dienst - Letterlijk: door hun handen. het volgende: De apostelen, de ouderlingen en de broeders groeten de broeders uit de heidenen die in Antiochië, Syrië en Cilicië zijn.

24Wij hebben gehoord Gal. 2:4dat sommigen die bij ons vandaan zijn gekomen, u met woorden in verwarring hebben gebracht en uw zielen hebben verontrust door te zeggen dat u besneden moet worden en de wet moet onderhouden. Wij hadden hun daar geen opdracht toe gegeven.Ontroerd vs. in verwarring: Op het eerste gezicht lijkt er een groot verschil te zijn tussen het ontroerd worden van de SV en het in verwarring raken in de herziening. Dit is echter niet het geval. Ook hier heeft in de loop der jaren een betekenisverschuiving plaatsgehad. Ontroerd worden betekende in de tijd dat de SV ontstond iets anders dan wat wij er nu onder verstaan. Het Griekse grondwoord tarassoo betekent gewoonweg in verwarring raken. Zo is het ook overal in de HSV weergegeven, behalve in het Evangelie naar Johannes. Daar heeft het namelijk ook betrekking op de Heere Jezus (11:33; 12:27; 13:21) en is in verwarring raken minder gepast. Daarom is in dit boek gekozen voor in beroering raken.

25Daarom heeft het ons, nadat wij het eens geworden waren, goedgedacht enige mannen te kiezen en naar u toe te sturen met onze geliefden, Barnabas en Paulus,

26mensen Hand. 13:50; 14:19die hun leven overhebben voor de Naam van onze Heere Jezus Christus.

27Daarom hebben wij Judas en Silas gestuurd, die hetzelfde ook mondeling15:27 mondeling - Letterlijk: met het woord. zullen meedelen.

28Want het heeft de Heilige Geest en ons goedgedacht u verder geen last op te leggen dan deze noodzakelijke dingen:

29Ex. 20:3; 1 Kor. 8:1dat u zich onthoudt van afgodenoffers, Gen. 9:4; Lev. 17:14van bloed, van het verstikte en van 1 Thess. 4:3hoererij. Als u zich ver van deze dingen houdt, zult u juist handelen. Vaarwel.

30Toen men afscheid van hen genomen had, gingen zij naar Antiochië; en na de menigte bijeengeroepen te hebben, overhandigden zij de brief.

31En toen ze die gelezen hadden, verblijdden zij zich over de bemoediging.

32Judas nu en Silas, die ook zelf profeten waren, bemoedigden de broeders met veel woorden en sterkten hen.

33En nadat zij daar een tijd gebleven waren, lieten de broeders hen met vrede teruggaan naar de apostelen.

34Maar het dacht Silas goed daar te blijven.Dit vers komt niet in alle Griekse manuscripten voor.

Paulus en Barnabas scheiden

35En Paulus en Barnabas verbleven in Antiochië en zij onderwezen en verkondigden, met nog veel anderen, het Woord van de Heere.

36En na enkele dagen zei Paulus tegen Barnabas: Laten wij nu terugkeren en onze broeders bezoeken in elke stad waar wij het Woord van de Heere verkondigd hebben, en zien hoe het met hen gaat.

37Nu wilde Barnabas Johannes, die ook Hand. 12:12,25; Kol. 4:10; 2 Tim. 4:11; Filem. vs. 24Markus heet, meenemen.

38Paulus achtte het echter juist om hem, die hen van Pamfylië af verlaten had en niet met hen meegegaan was naar het werk, niet mee te nemen.

39Er ontstond daarom verbittering, zodat zij uit elkaar gingen en Barnabas Markus meenam en per schip naar Cyprus vertrok;

40maar Paulus koos Silas en vertrok, nadat hij door de broeders aan de genade van God opgedragen was.

41En hij reisde door Syrië en Cilicië en sterkte de gemeenten.

SV

De vergadering te Jeruzalem

1En sommigen, die afgekomen waren van Judéa, leerden de broederen, zeggende: Gal. 5:2.Indien gij niet besneden wordt Gen. 17:10. Lev. 12:3.naar de wijze van Mozes, zo kunt gij niet zalig worden.

2Als er dan geen kleine wederstand en twisting geschiedde bij Paulus en Bárnabas tegen hen, zo hebben zij geordineerd, Gal. 2:1.dat Paulus en Bárnabas, en enige anderen uit hen, zouden opgaan tot de apostelen en ouderlingen naar Jeruzalem, over deze vraag.

3Zij dan, van de Gemeente uitgeleid zijnde, reisden door Fenícië en Samaría, verhalende de bekering der heidenen; en deden al den broederen grote blijdschap aan.

4En te Jeruzalem gekomen zijnde, werden zij ontvangen van de Gemeente, en de apostelen, en de ouderlingen; en zij verkondigden, wat grote dingen God met hen gedaan had.

5Maar, zeiden zij, er zijn sommigen opgestaan van die van de sekte der farizeeën, die gelovig zijn geworden, zeggende, dat men hen moet besnijden, en gebieden de wet van Mozes te onderhouden.

6En de apostelen en de ouderlingen vergaderden te zamen, om op deze zaak te letten.

7En als daarover grote twisting geschiedde, stond Petrus op en zeide tot hen: Hand. 10:20. 11:12.Mannen broeders, gij weet, dat God van over langen tijd onder ons mij verkoren heeft, dat de heidenen door mijn mond het woord des Evangelies zouden horen, en geloven.

8En God, 1 Kron. 28:9. 29:17. Ps. 7:10. Jer. 11:20. 17:10. 20:12.de Kenner der harten, heeft hun getuigenis gegeven, hun gevende den Heiligen Geest, gelijk als ook ons;

9Hand. 10:43, 44 enz.En heeft geen onderscheid gemaakt tussen ons en hen, gereinigd hebbende hun harten door het geloof.

10Nu dan, wat verzoekt gij God, Matt. 23:4.om een juk op den hals der discipelen te leggen, hetwelk noch onze vaders, noch wij hebben kunnen dragen?

11Efez. 2:8. Tit. 3:4.Maar wij geloven, door de genade van den Heere Jezus Christus, zalig te worden, op zulke wijze als ook zij.

12En al de menigte zweeg stil, en zij hoorden Bárnabas en Paulus verhalen, wat grote tekenen en wonderen God door hen onder de heidenen gedaan had.

13En nadat deze zwegen, antwoordde Jakobus, zeggende: Mannen broeders, hoort mij.

14Simeon heeft verhaald hoe God eerst de heidenen heeft bezocht, om uit hen een volk aan te nemen door Zijn Naam.

15En hiermede stemmen overeen de woorden der profeten, gelijk geschreven is:

16Amos 9:11, 12.Na dezen zal Ik wederkeren, en weder opbouwen den tabernakel van David, die vervallen is, en hetgeen daarvan verbroken is, weder opbouwen, en Ik zal denzelven weder oprichten,

17Opdat de overblijvende mensen den Heere zoeken, en al de heidenen, over welken Mijn Naam aangeroepen is, spreekt de Heere, Die dit alles doet.

18Gode zijn al Zijn werken van eeuwigheid bekend.

19Daarom oordeel ik, dat men degenen, die uit de heidenen zich tot God bekeren, niet beroere;

20Maar hun zal aanschrijven, dat zij zich onthouden Ex. 20:3. 1 Kor. 8:1. 10:20.van de dingen, die door de afgoden besmet zijn, en 1 Thess. 4:3.van hoererij, en van het verstikte, en Gen. 9:4.van bloed.

21Want Mozes heeft er van oude tijden in elke stad, die hem prediken, en hij wordt op elken sabbat in de synagogen gelezen.

22Toen heeft het den apostelen en den ouderlingen, met de gehele Gemeente, goed gedacht, enige mannen uit zich te verkiezen, en met Paulus en Bárnabas te zenden naar Antiochíë: namelijk Judas, die toegenaamd wordt Bársabas, en Silas, mannen, die voorgangers waren onder de broeders.

23En zij schreven door hen dit navolgende: De apostelen, en de ouderlingen, en de broeders wensen den broederen uit de heidenen, die in Antiochíë, en Syrië, en Cilícië zijn, zaligheid.

24Nademaal wij gehoord hebben, Gal. 2:4.dat sommigen, die van ons uitgegaan zijn, u met woorden ontroerd hebben en uw zielen wankelende gemaakt, zeggende, dat gij moet besneden worden, en de wet onderhouden; welken wij dat niet bevolen hadden;

25Zo heeft het ons eendrachtelijk te zamen zijnde, goed gedacht, enige mannen te verkiezen, en tot u te zenden, met onze geliefden, Bárnabas en Paulus.

26Mensen, Hand. 13:50. 14:19.die hun zielen overgegeven hebben voor den Naam van onzen Heere Jezus Christus.

27Wij hebben dan Judas en Silas gezonden, die ook met den mond hetzelfde zullen verkondigen.

28Want het heeft den Heiligen Geest en ons goed gedacht, ulieden geen meerderen last op te leggen dan deze noodzakelijke dingen:

29Namelijk, Ex. 20:3. 1 Kor. 8:1.dat gij u onthoudt van hetgeen den afgoden geofferd is, en Gen. 9:4. Lev. 17:14.van bloed, en van het verstikte, en van 1 Thess. 4:3.hoererij; van welke dingen, indien gij uzelven wacht, zo zult gij weldoen. Vaart wel.

30Dezen dan, hun afscheid ontvangen hebbende, kwamen te Antiochíë; en de menigte vergaderd hebbende, gaven zij den brief over.

31En zij, dien gelezen hebbende, verblijdden zich over de vertroosting.

32Judas nu en Silas, die ook zelven profeten waren, vermaanden de broeders met vele woorden, en versterkten hen.

33En als zij daar een tijd lang vertoefd hadden, lieten hen de broeders wederom gaan met vrede, tot de apostelen.

34Maar het dacht Silas goed aldaar te blijven.

Paulus en Bárnabas scheiden

35En Paulus en Bárnabas onthielden zich te Antiochíë, lerende en verkondigende met nog vele anderen, het Woord des Heeren.

36En na enige dagen zeide Paulus tot Bárnabas: Laat ons nu wederkeren, en bezoeken onze broeders in elke stad, in welke wij het Woord des Heeren verkondigd hebben, hoe zij het hebben.

37En Bárnabas ried, dat zij Johannes, die genaamd is Hand. 12:12, 25. Kol. 4:10. 2 Tim. 4:11. Filem. vs. 24.Markus, zouden medenemen.

38Maar Paulus achtte billijk, dat men dien niet zoude medenemen, die van Pamfylië af van hen was afgeweken, en met hen niet was gegaan tot het werk.

39Er ontstond dan een verbittering, alzo dat zij van elkander gescheiden zijn, en dat Bárnabas Markus medenam, en naar Cyprus afscheepte;

40Maar Paulus verkoos Silas, en reisde heen, der genade Gods van de broederen bevolen zijnde.

41En hij doorreisde Syrië en Cilícië, versterkende de Gemeenten.