Klaagliederen 4
Het boek Klaagliederen

HSV

Klaaglied over het lot van het Joodse volk

1Hoe is het goud donker geworden, aleph

het goede, fijne goud veranderd!

De stenen van het heiligdom liggen in het rond

op de hoeken van alle straten!

2De kostbare kinderen van Sion, beth

eens gewaardeerd als zuiver goud,

hoe worden zij nu beschouwd als aarden kruiken,

het werk van pottenbakkershanden!

3Zelfs jakhalzen reiken hun jongen de borst, gimel

om ze te laten zuigen;

maar de dochter van mijn volk is zo wreed geworden

als struisvogels in de woestijn.

4De tong van de zuigeling kleeftdaleth

aan zijn gehemelte van dorst.

Kleine kinderen vragen om brood,

niemand verstrekt het hun.

5Zij die eens lekkernijen aten, he

kwijnen nu weg op de straten;

zij die eens met karmozijnrode stof vertrouwd waren,

omarmen nu het vuil.

6Groter is de ongerechtigheid van de dochter van mijn volkwaw

dan de zonde van Sodom,

dat als in een ogenblik ondersteboven werd gekeerd,

zonder toedoen van mensenhanden.

7Haar aanzienlijksten waren reiner dan sneeuw, zain

blanker dan melk,

roder van lichaam dan robijnen;

hun gestalte was gladder dan een saffier.

8Maar zwarter dan roet is nu hun gestalte, cheth

onherkenbaar zijn zij op de straten.

Hun huid is ineengeschrompeld op hun beenderen,

ze is verdord, ze is geworden als hout.

9Zij die vielen door het zwaard zijn beter afteth

dan zij die vielen door de honger,

want als doorstoken kwijnen die weg

omdat de velden niets opbrengen.4:9 omdat … opbrengen - Letterlijk: zonder opbrengsten van de velden.

10De handen van barmhartige vrouwenjod

hebben hun eigen kinderen gekookt.

Zij zijn hun tot voedsel geworden

bij de ondergang4:10 ondergang - Letterlijk: breuk. van de dochter van mijn volk.

11De HEERE heeft Zijn grimmigheid ten uitvoer gebracht, kaph

Hij heeft Zijn brandende toorn uitgestort.

Hij stak in Sion een vuur aan,

dat haar fundamenten verteerde.

12De koningen van de aarde zouden het niet geloofd hebben, lamed

al de wereldbewoners evenmin,

dat tegenstander of vijand zou komen

binnen de poorten van Jeruzalem.

13Het is vanwege de zonden van haar profeten, mem

vanwege de ongerechtigheden van haar priesters,

die in haar midden vergoten hebben

het bloed van de rechtvaardigen.

14Blind wankelden zij op de straten, nun

met bloed besmet,

zodat men hun kleren

niet kon aanraken.

15Ga opzij, onrein! riepen zij tot hen.samech

Ga opzij! Ga opzij! Raak ons niet aan!

Voorzeker, zij zijn weggevlogen, ja, weggezworven; men zei onder de heidenvolken:

Zij mogen hier niet langer verblijven.

16Het aangezicht van de HEERE heeft hen verstrooid.pe

Hij zal hen voortaan niet meer aanzien.

Zij hebben geen ontzag gehad voor de priesters,4:16 geen ontzag … priesters - Letterlijk: Zij hebben het aangezicht van de priesters niet verheven.

de oudsten hebben zij geen genade bewezen.

17Voortdurend bezweken onze ogen, ain

uitziend naar hulp voor ons. Tevergeefs.

Ezech. 29:16Op onze uitkijkposten keken wij uit

naar een volk dat niet verlossen kon.

18Zij jaagden onze voetstappen na; tsade

wij konden op onze pleinen niet gaan.

Nabij is ons einde, onze dagen zijn voorbij,

voorzeker, ons einde is gekomen.

19Onze vervolgers waren sneller koph

dan arenden in de lucht!

Op de bergen achtervolgden zij ons fel,

in de woestijn legden zij een hinderlaag voor ons.

20Onze levensadem,4:20 Onze levensadem - Letterlijk: De adem van onze neuzen. de gezalfde van de HEERE, resj

is in hun kuilen gevangen,

hij van wie wij gezegd hadden:

in zijn schaduw zullen wij leven onder de heidenvolken!

21Wees vrolijk en blij, dochter van Edom, sin

die in het land Uz woont!

De beker zal ook bij u langskomen:

u zult dronken worden en ontbloot worden.

22Uw ongerechtigheid zal voorbij zijn, dochter van Sion! taw

Hij zal u niet meer in ballingschap voeren!

Uw ongerechtigheid, dochter van Edom, zal Hij straffen!

Hij zal uw zonden openbaren!

SV

4

Klachten over het lot van het Joodse volk

1Aleph. Hoe is het goud zo verdonkerd, het goede fijne goud zo veranderd! Hoe zijn de stenen des heiligdoms vooraan op alle straten verworpen!

2Beth. De kostelijke kinderen Sions, tegen fijn goud geschat, hoe zijn zij nu gelijk gerekend aan de aarden flessen, het werk van de handen eens pottenbakkers!

3Gimel. Zelfs laten de zeekalveren de borsten neder, zij zogen hun welpen; maar de dochter mijns volks is als een wrede geworden, gelijk de struisen in de woestijn.

4Daleth. De tong van het zoogkind kleeft aan zijn gehemelte van dorst; de kinderkens eisen brood, er is niemand, die het hun mededeelt.

5He. Die lekkernijen aten, versmachten nu op de straten; die in karmozijn opgetrokken zijn, omhelzen den drek.

6Vau. En de ongerechtigheid der dochter mijns volks is groter dan de zonden van Sódom, dat als in een ogenblik omgekeerd werd, en geen handen hadden arbeid over haar.

7Zain. Haar bijzondersten waren reiner dan de sneeuw, zij waren witter dan melk; zij waren roder van lichaam dan robijnen, gladder dan een saffier.

8Cheth. Maar nu is hun gedaante verduisterd van zwartigheid, men kent hen niet op de straten; hun huid kleeft aan hun beenderen, zij is verdord, zij is geworden als een hout.

9Teth. De verslagenen van het zwaard zijn gelukkiger dan de verslagenen van den honger; want die vlieten daarhenen, als doorstoken zijnde, omdat er geen vruchten der velden zijn.

10Jod. De handen der barmhartige vrouwen hebben haar kinderen gekookt; zij zijn haar tot spijze geworden in de verbreking der dochter mijns volks.

11Caph. De HEERE heeft Zijn grimmigheid volbracht, Hij heeft de hittigheid Zijns toorns uitgestort; en Hij heeft te Sion een vuur aangestoken, hetwelk haar fondamenten verteerd heeft.

12Lamed. De koningen der aarde zouden het niet geloofd hebben, noch al de inwoners der wereld, dat de tegenpartijder en vijand tot de poorten van Jeruzalem zou ingaan.

13Mem. Het is vanwege de zonden harer profeten, en de misdaden harer priesteren, die in het midden van haar het bloed der rechtvaardigen vergoten hebben.

14Nun. Zij zwierven als blinden op de straten, zij waren met bloed besmet, zodat men niet kon zijn, of men raakte hun klederen aan.

15Samech. Zij riepen tot hen: Wijkt, hier is een onreine, wijkt, wijkt, roert niet aan! Zekerlijk, zij zijn weggevlogen, ja, weggezworven; zij zeiden onder de heidenen: Zij zullen er niet langer wonen.

16Pe. Des HEEREN aangezicht heeft ze verdeeld. Hij zal ze voortaan niet meer aanzien; zij hebben het aangezicht der priesteren niet geëerd, zij hebben den ouden geen genade bewezen.

17Ain. Nog bezweken ons onze ogen, ziende naar onze ijdele hulp; Ezech. 29:16.wij gaapten met ons gapen op een volk, dat niet kon verlossen.

18Tsade. Zij hebben onze gangen nagespeurd, dat wij op onze straten niet gaan konden; ons einde is genaderd, onze dagen zijn vervuld, ja, ons einde is gekomen.

19Koph. Onze vervolgers zijn sneller geweest dan de arenden des hemels; zij hebben ons op de bergen hittiglijk vervolgd, in de woestijn hebben zij ons lagen gelegd.

20Resch. De adem onzer neuzen, de gezalfde des HEEREN, is gevangen in hun groeven; van welken wij zeiden: Wij zullen onder zijn schaduw leven onder de heidenen!

21Schin. Wees vrolijk, en verblijd u, gij dochter Edoms, die in het land Uz woont! doch de beker zal ook tot u komen, gij zult dronken worden, en ontbloot worden.

22Thau. Uw ongerechtigheid heeft een einde, o gij dochter Sions! Hij zal u niet meer gevankelijk doen wegvoeren; maar uw ongerechtigheid, o gij dochter Edoms! zal Hij bezoeken; Hij zal uw zonden ontdekken.