Lukas 9
 

Lukas 9

« Terug naar overzicht

   De uitzending van de twaalf
 1 Hij riep  Zijn twaalf discipelen bijeen en gaf aan hen kracht en macht over alle demonen, en om ziekten te genezen, 
 2  en Hij zond hen op weg om het Koninkrijk van God te prediken en de zieken te genezen.
 3 En Hij zei tegen hen:  Neem niets mee voor onderweg: geen staf, geen reiszak, geen brood, geen geld. Ook mag niemand van u twee stel onderkleren bij zich hebben.
 4 En welk huis u ook zult binnengaan, blijf daar en vertrek van daaruit.
 5  En als ze u niet zullen ontvangen, vertrek dan uit die stad en schud ook het stof af van uw voeten, tot een getuigenis tegen hen.
 6 Zij vertrokken en reisden door alle dorpen, en zij verkondigden het Evangelie en genazen overal de zieken.
   Herodes wil Jezus zien
 7  Herodes, de viervorst, hoorde al de dingen die door Hem gebeurden. En hij verkeerde in onzekerheid, omdat door sommigen gezegd werd dat Johannes uit de doden was opgewekt,
 8 en door anderen dat Elia verschenen was, en door weer anderen dat een van de oude profeten opgestaan was.
 9 En Herodes zei: Johannes heb ik onthoofd. Wie is Deze dan over Wie ik zulke dingen hoor? En hij probeerde Hem te zien te krijgen.
   De eerste wonderbare spijziging
 10  En toen de apostelen teruggekeerd waren, vertelden zij Hem alles wat zij gedaan hadden.  Hij nam hen mee en vertrok, alleen met hen, naar een eenzame plaats bij een stad die Bethsaïda heette.
 11 Toen de menigte dat merkte, volgden zij Hem. Hij ontving hen en sprak tot hen over het Koninkrijk van God; en hen die genezing nodig hadden, maakte Hij gezond.
 12  De dag begon te dalen. De twaalf kwamen naar Hem toe en zeiden tegen Hem: Stuur de menigte weg, opdat zij naar de omliggende dorpen en gehuchten gaan om onderdak en voedsel te vinden, want wij zijn hier op een eenzame plaats.
 13  Maar Hij zei tegen hen: Geeft u hun te eten. Zij zeiden: Wij hebben niet meer dan vijf broden en twee vissen, of wij zouden voor al dit volk voedsel moeten gaan kopen.
 14 Er waren namelijk ongeveer vijfduizend mannen. Maar Hij zei tegen Zijn discipelen: Laat hen gaan zitten in groepen, elk van vijftig.
 15 En zij deden dat en lieten allen plaatsnemen.
 16 En nadat Hij de vijf broden en de twee vissen genomen had, keek Hij op naar de hemel,  en Hij zegende ze, brak ze en gaf ze aan de discipelen om aan de menigte voor te zetten.
 17 En zij aten en werden allen verzadigd. Wat zij overhadden van de stukken brood, werd opgeraapt: twaalf manden.
   De belijdenis van Petrus
 18  En het gebeurde, toen Hij in persoonlijk gebed was, dat de discipelen in Zijn nabijheid waren. En Hij vroeg hun: Wie zeggen de menigten dat Ik ben?
 19 Zij antwoordden en zeiden:  Johannes de Doper, en anderen: Elia, en weer anderen dat een van de oude profeten opgestaan is.
 20 Hij zei tegen hen: Maar u, wie zegt u dat Ik ben? Petrus antwoordde en zei:  De Christus van God.
   Eerste aankondiging van het lijden
 21 En Hij sprak hen streng toe en beval dat zij dit tegen niemand zeggen zouden.
 22 Hij zei:  De Zoon des mensen moet veel lijden en verworpen worden door de oudsten, overpriesters en schriftgeleerden, en Hij moet gedood en op de derde dag opgewekt worden.
   Aansporing tot zelfverloochening
 23 Hij zei tegen allen:  Als iemand achter Mij wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis dagelijks opnemen en Mij volgen.
 24  Want wie zijn leven wil behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven verliezen zal omwille van Mij, die zal het behouden.
 25 Want wat baat het een mens heel de wereld te winnen en zichzelf te verliezen of zelf schade te lijden?
 26  Want wie zich voor Mij en Mijn woorden geschaamd zal hebben, voor hem zal de Zoon des mensen Zich schamen, wanneer Hij zal komen in Zijn heerlijkheid en in die van de Vader en in die van de heilige engelen.
 27  En Ik zeg u in waarheid: Er zijn sommigen van hen die hier staan, die de dood niet zullen proeven, voordat zij het Koninkrijk van God gezien hebben.
   De verheerlijking op de berg
 28  Het gebeurde ongeveer acht dagen na deze woorden dat Hij Petrus en Johannes en Jakobus meenam en de berg opklom om te bidden.
 29 En het gebeurde terwijl Hij bad, dat de aanblik van Zijn gezicht veranderd werd  en Zijn kleding blinkend wit werd.
 30 En zie, twee mannen spraken met Hem; het waren Mozes en Elia.
 31 Zij verschenen in heerlijkheid en spraken over Zijn heengaan, dat Hij zou volbrengen in Jeruzalem.
 32 Petrus en zij die bij hem waren, waren bevangen door slaap. Toen ze wakker geworden waren, zagen zij Zijn heerlijkheid en de twee mannen die bij Hem stonden.
 33 En het gebeurde, toen zij bij Hem vandaan zouden gaan, dat Petrus tegen Jezus zei: Meester, het is goed dat wij hier zijn. Laten wij drie tenten maken, voor U een, voor Mozes een en voor Elia een; hij wist echter niet wat hij zei.
 34 Terwijl hij dit zei, kwam er een wolk, en die overschaduwde hen. Zij werden bevreesd toen zij de wolk ingingen.
 35  En er kwam een stem uit de wolk, die zei: Dit is Mijn geliefde Zoon,  luister naar Hem!
 36 En toen de stem geklonken had, bevond Jezus Zich daar alleen. En zij zwegen en vertelden in die dagen niemand iets van wat zij gezien hadden.
   De maanzieke jongen
 37  Het gebeurde de volgende dag, toen zij van de berg afdaalden, dat een grote menigte Hem tegemoet kwam.
 38 En zie, een man uit de menigte riep: Meester, ik bid U, kijk toch naar mijn zoon, want hij is mijn enig kind.
 39 En zie, een geest grijpt hem en meteen schreeuwt hij; en hij doet hem zo stuiptrekken dat hij schuim op zijn mond krijgt; hij gaat nauwelijks bij hem vandaan en mishandelt hem.
 40 En ik heb Uw discipelen gevraagd hem uit te drijven, maar zij konden het niet.
 41 Jezus antwoordde en zei: O ongelovig en ontaard geslacht, hoelang zal Ik nog bij u zijn en u verdragen? Breng uw zoon hier.
 42 Terwijl hij naar Hem toe ging, wierp de demon hem tegen de grond en deed hem stuiptrekken. Maar Jezus bestrafte de onreine geest, genas het kind en gaf het aan zijn vader terug. 
   Tweede aankondiging van het lijden
 43 Zij allen stonden versteld van de grootheid van God. Toen zij zich allen verwonderden over alle dingen die Hij deed, zei Jezus tegen Zijn discipelen:
 44 Laat deze woorden tot uw oren doordringen,  want  de Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen van mensen.
 45  Maar zij begrepen dat woord niet en het bleef voor hen verborgen, zodat het niet tot hen doordrong. En zij vreesden Hem een vraag te stellen over dat woord.
   Waarschuwing tegen eerzucht
 46  Er ontstond een meningsverschil onder hen over de vraag wie van hen de belangrijkste was.
 47 Maar toen Jezus de overweging van hun hart zag, nam Hij een kind en zette dat bij Zich.
 48  En Hij zei tegen hen: Wie dit kind ontvangt in Mijn Naam, die ontvangt Mij,  en wie Mij ontvangt, ontvangt Hem Die Mij gezonden heeft.  Want wie de minste onder u allen is, die zal belangrijk zijn.
 49  Johannes antwoordde en zei: Meester, wij hebben iemand gezien die in Uw Naam demonen uitdreef, en wij hebben het hem verboden, omdat hij U niet samen met ons volgt. 
 50 En Jezus zei tegen hem: Verbied het niet, want  wie niet tegen ons is, die is voor ons.
   Jezus door Samaritanen verworpen
 51 Het geschiedde, toen de dagen van Zijn  opneming vervuld werden, dat Hij Zijn aangezicht naar Jeruzalem keerde om daarheen te reizen.
 52 En Hij stuurde boden voor Zijn aangezicht uit. Op hun reis kwamen zij in een dorp van de Samaritanen om voor Hem voorbereidingen te treffen.
 53 Maar zij ontvingen Hem niet,  omdat Hij op reis was naar Jeruzalem, waarheen Zijn aangezicht gericht was.
 54 Toen de discipelen Jakobus en Johannes dat zagen, zeiden zij: Heere, wilt U dat wij zeggen dat er vuur van de hemel moet neerdalen en hen verteren, zoals ook  Elia gedaan heeft?
 55 Maar Hij keerde Zich om, bestrafte hen en zei: U beseft niet wat voor Geest u hebt, 
 56  want de Zoon des mensen is niet gekomen om zielen van mensen te gronde te richten, maar om ze te behouden. En zij gingen naar een ander dorp.
   Het volgen van Jezus
 57  Het gebeurde, toen zij onderweg waren, dat iemand tegen Hem zei: Heere, ik zal U volgen waar U ook heen gaat.
 58 Maar Jezus zei tegen hem: De vossen hebben holen, en de vogels in de lucht nesten, maar de Zoon des mensen heeft niets waarop Hij het hoofd kan neerleggen.
 59  Tegen een ander zei Hij: Volg Mij. Maar die zei: Heere, sta mij toe dat ik wegga om eerst mijn vader te begraven.
 60  Maar Jezus zei tegen hem: Laat de doden hun doden begraven, maar u, ga heen en verkondig het Koninkrijk van God.
 61 Weer een ander zei: Heere, ik zal U volgen, maar  sta mij eerst toe dat ik afscheid neem van hen die in mijn huis zijn.
 62 Jezus zei tegen hem:  Niemand die zijn hand aan de ploeg slaat en kijkt naar wat achter hem ligt, is geschikt voor het Koninkrijk van God.