Toen zei Adam: Deze is ditmaal been van mijn beenderen, en vlees van mijn vlees! Deze zal mannin genoemd worden, want uit de man is zij genomen. – Genesis 2:23
Uit en tot elkaar Man en mannin. Het klinkt toch wat vreemd om hier niet te prachtig dat de HSV de woorden dicht bij elkaar houdt. God boetseert niet uit de aarde een nieuw mens, maar neemt haar uit de eerste mens. In vers 23 wordt ze genomen uit de man, in vers 24 worden ze weer één. Het zijn woorden die in de tijd van individualisme en autonomie een ander perspectief geven; uit elkaar en tot elkaar. Zelfstandige mensen die tot doel hebben om een eenheid te zijn. Nieuwtestamentisch vinden we die eenheid in Christus, in Wie het onderscheid wegvalt en de eenheid volmaakt is. Laten we volharden in ons uitgaan en ingaan om te leven in die eenheid; dat is het uitgangspunt en doel van het leven coram Deo, voor Gods aangezicht. ‘U maakt ons één, U bracht ons tezamen.’ (Lied 194, Opwekkingsliederen)