Niet zo’n fijn laatste woord? In de Hebreeuwse tekst is het woord ‘vloek’ het laatste woord van het bijbelboek Maleachi. Niet zo’n fijn einde, zou je zeggen. Het laat de ernst van dit bijbelboek nogmaals zien. Maar het vers dat we vandaag lezen, begint met een rijke belofte. De nieuwe Elia zal eraan bijdragen dat de verbondsrelatie weer hersteld wordt. Gods volk van vandaag (de ‘kinderen’) zullen weer één worden met de ‘vaders’ met wie God Zijn verbond sloot. Zeker, die vaderen hebben het verbond verbroken, maar God geeft hier de belofte dat zowel vaders als kinderen weer bij Hem zullen horen. Vanzelfsprekend is dat niet, want de tweede helft van het vers laat zien dat er ook de weg van ongehoorzaamheid en oordeel is. Zalig wie zich onder de prediking van de nieuwe Elia, en meer nog, door het offer van de Heere Jezus, terug laat brengen tot de God van het verbond. Dan wordt het einde toch goed. ‘God heeft geen zekerder bewijs van Zijn onmetelijke liefde jegens ons kunnen geven, dan daardoor dat wij kinderen Gods genoemd worden.’ (Johannes Calvijn) APRIL