… heeft Hij met luid geroep en onder tranen gebeden en smeekbeden geofferd aan Hem Die Hem uit de dood kon verlossen. En Hij is uit de angst verhoord. – Hebreeën 5:7
Diepe emoties van Jezus Geen schrijver uit het Nieuwe Testament heeft het mens-zijn van Jezus in al zijn emoties zo sterk verwoord als de schrijver van Hebreeën. Luid geroep, tranen, smeekbeden en angst. Jezus zonderde Zich vaak af om te bidden, maar bij het beeld dat hier oprijst – Jezus onder tranen biddend en smekend, in angst – denken we onmiddellijk aan de hof van Gethsémané en aan het kruis van Golgotha. Wat heeft Hij daar geworsteld. Alleen, door de discipelen verlaten in Gethsémané, door God verlaten aan het kruis. Hij heeft met heel Zijn mens-zijn gestreden en gebeden. Hij bad om ván de dood verlost te worden: ‘Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan Mij voorbijgaan.’ En Hij bad om úít de dood verlost te worden: ‘Want U zult mijn ziel in het graf niet verlaten.’ Hij is verlost. Opgestaan en opgevaren. En nu is Hij in de hemel. Hij verlangt ernaar dat Zijn kinderen, zo duur gekocht, mogen zijn waar Hij is. ‘Laat niemand denken dat Christus een ijzeren hart heeft, waarin geen gevoel is.’ (Johannes Calvijn)