… zij willen ons uitsluiten, opdat u zich voor hen zou beijveren. (…) kinderen, van wie ik opnieuw in barensnood ben totdat Christus gestalte in u krijgt. – Galaten 4:17 en 19
Mensen uitsluiten In onze samenleving worden groepen mensen weggezet, omdat zij niet denken en doen zoals wij of omdat zij een andere huidskleur hebben dan wij. Zij vallen dan buiten de groep. Hoe is dat in de kerk? Volgen we daarin ook ons eigen clubje van mensen die geen ruimte openlaten voor andere meningen? Zo ging het in Galatië bij de strenge wettische judaïsten, die hard aan het werk waren om de Galaten voor hun opvatting te winnen. Maar andere mensen die het niet met hen eens waren, sloten zij uit. Zo dominant en liefdeloos waren zij. Paulus heeft daarover een diepe pijn en is emotioneel over de afvalligheid van de Galaten. Hij noemt hen zijn geestelijke kinderen die opnieuw geboren moeten worden, zodat Christus in hen woont. Hier komt het verschil tussen wettische en levende gelovigen naar voren in hardheid en liefde! In egoïsme en opoffering door zelfverloochening, zoals Christus voor ons deed. Laat Uw liefde in mij stromen. Wat vastzit, breek het los. Wat gesloten is, breek het open, opdat ik U volhardend in liefde dien.