Een eensgezind besluit en een pastorale brief De vragen van de pas ontstane christelijke gemeenten zijn serieus genomen. De broeders hebben vanuit het Woord gezocht naar Gods bedoeling. Besloten wordt om hun die uit de heidenen tot geloof kwamen een pastorale brief te schrijven. Die brieven worden niet alleen overhandigd maar ook door twee broeders pastoraal toegelicht. Zij durven te schrijven dat zij in hun besluitvorming de leiding van de Heilige Geest hebben ervaren. De Heilige Geest leidt immers in de waarheid. Paulus, Barnabas, Judas en Silas nemen afscheid van Jeruzalem en vertrekken naar de andere moedergemeente, vanwaaruit ze uitgezonden zijn: Antiochië. Hier lezen ze de pastorale brief. De toonzetting is verbindend en respectvol naar de Joodse christenen en naar de christenen uit de heidenen. Daar worden ze door getroost en bemoedigd. Met enige jaloezie lees ik dit. Zou de gevolgde methode op de vergadering in Jeruzalem niet iets zeggen over onze kerkelijke vergadering op plaatselijk, classicaal en landelijk niveau? Het stelt ons voor de roeping ook hier onze voorbede voor te doen. Vanuit het pastoraat van de goede Herder zal de vrede naar elkaar groeien, zelfs over kerkmuren heen.