Hosea 11
 

Hosea 11

« Terug naar overzicht

   Gods ontferming over Israël
 1 Toen Israël een kind was, had Ik hem lief,
      en uit Egypte heb  Ik Mijn zoon geroepen.
 2 Maar hoe meer zij hen riepen,
      hoe meer zij van onder hun ogen wegliepen.
   Aan de Baäls offerden zij
      en voor de afgodsbeelden brachten zij reukoffers –
 3 Ik echter leerde Efraïm lopen.
      Hij nam hen op Zijn armen,
         maar zij erkenden niet dat Ik hen genas.
 4 Ik trok hen met menselijke touwen,
      met koorden van liefde.
   Ik was voor hen als zij die het juk
      van op hun kaken omhoogtillen,
         en Ik reikte hem voer toe.
 5 Hij zal niet terugkeren naar het land Egypte,
      maar Assyrië, dat zal zijn koning zijn,
         want zij weigeren zich te bekeren.
 6 Het zwaard zal in zijn steden rondgaan,
      het zal zijn grendels vernietigen en verslinden
         vanwege hun opvattingen.
 7 Mijn volk volhardt in  afkeer van Mij.
      Zij roepen wel tot de Allerhoogste,
         maar gezamenlijk roemt men Hem niet.
 8 Hoe zou Ik u prijsgeven, Efraïm,
      u uitleveren, Israël?
   Hoe zou Ik u prijsgeven als  Adama,
      met u doen als met Zeboïm?
   Mijn hart keert zich in Mij om,
      al Mijn medelijden is opgewekt.
 9 Ik zal Mijn brandende toorn niet ten uitvoer brengen,
      Ik zal niet terugkeren om Efraïm te gronde te richten.
   Want Ik ben God, en geen mens,
      de Heilige in uw midden,
         en in de stad zal Ik niet komen.
 10 Zij zullen achter de HEERE aan gaan,
      Hij zal brullen als een leeuw.
   Ja, Híj zal brullen,
      en de kinderen zullen bevende komen van de kant van de zee.
 11 Zij zullen bevende komen als een vogel uit Egypte,
      als een duif uit het land Assyrië.
   Dan doe Ik hen wonen in hun huizen,
      spreekt de HEERE.