Mattheüs 20
 

Mattheüs 20

« Terug naar overzicht

   De arbeiders in de wijngaard
 1 Want het Koninkrijk der hemelen is als een heer des huizes, die 's morgens vroeg eropuit ging om arbeiders voor zijn wijngaard in te huren.
 2 Nadat hij het met de arbeiders eens geworden was voor een penning  per dag, stuurde hij hen zijn wijngaard in.
 3 En toen hij omstreeks het derde uur eropuit ging, zag hij anderen werkloos op de markt staan.
 4 Ook tegen hen zei hij: Gaat u ook naar de wijngaard, en ik zal u geven wat rechtvaardig is. En zij gingen.
 5 Toen hij nogmaals eropuit gegaan was, omstreeks het zesde en het negende uur, deed hij hetzelfde.
 6 En toen hij omstreeks het elfde uur eropuit ging, vond hij weer anderen werkloos staan en hij zei tegen hen: Waarom staat u hier heel de dag werkloos?
 7 Zij zeiden tegen hem: Omdat niemand ons ingehuurd heeft. Hij zei tegen hen: Gaat u ook naar de wijngaard en u zult ontvangen wat rechtvaardig is.
 8 Toen het avond geworden was, zei de heer van de wijngaard tegen zijn rentmeester: Roep de arbeiders en geef hun het loon, te beginnen bij de laatsten, tot de eersten.
 9 En toen zij kwamen die omstreeks het elfde uur ingehuurd waren, ontvingen zij ieder een penning.
 10 En toen de eersten kwamen, dachten zij dat zij meer ontvangen zouden; maar ook zij ontvingen ieder een penning.
 11 Toen zij die ontvangen hadden, morden zij tegen de heer des huizes
 12 en zeiden: Deze laatsten hebben maar één uur gewerkt, en u hebt ze gelijkgesteld met ons, die de last van de dag en de hitte verdragen hebben.
 13 Maar hij antwoordde en zei tegen een van hen: Vriend, ik doe u geen onrecht; bent u het niet met mij eens geworden over een penning?
 14 Neem wat van u is, en vertrek. Ik wil aan hem die het laatst kwam, hetzelfde geven als aan u.
 15  Of is het mij niet geoorloofd met het mijne te doen wat ik wil? Of bent u afgunstig  omdat ik goed ben?
 16  Zo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten;  want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.
   Derde aankondiging van het lijden
 17  En toen Jezus naar Jeruzalem ging, nam Hij de twaalf discipelen onderweg apart bij Zich en zei tegen hen:
 18 Zie, wij gaan naar Jeruzalem en de Zoon des mensen zal aan de overpriesters en schriftgeleerden overgeleverd worden, en zij zullen Hem ter dood veroordelen;
 19  en zij zullen Hem aan de heidenen overleveren om Hem te bespotten en te geselen en te kruisigen; maar op de derde dag zal Hij opgewekt worden.
   De zonen van Zebedeüs
 20  Toen kwam de moeder van de zonen van Zebedeüs met haar zonen naar Hem toe. Zij knielde voor Hem neer om Hem iets te vragen.
 21 Hij zei tegen haar: Wat wilt u? Zij zei tegen Hem: Zeg dat deze twee zonen van mij mogen zitten, de één aan Uw rechter- en de ander aan Uw linkerhand in Uw Koninkrijk.
 22 Maar Jezus antwoordde en zei:  U weet niet wat u vraagt; kunt u de drinkbeker drinken die Ik drinken zal, en met de doop gedoopt worden  waarmee Ik gedoopt word? Zij zeiden tegen Hem: Dat kunnen wij.
 23 En Hij zei tegen hen: Mijn drinkbeker zult u wel drinken, en met de doop waarmee Ik gedoopt word, zult u gedoopt worden; maar het zitten aan Mijn rechter- en aan Mijn linkerhand is niet aan Mij om te geven, maar het zal gegeven worden aan hen voor wie het bestemd is  door Mijn Vader.
 24 En toen de andere tien dit hoorden, namen zij het de twee broers zeer kwalijk.
 25 En toen Jezus hen bij Zich geroepen had, zei Hij:  U weet dat de leiders van de volken heerschappij over hen voeren, en de groten macht over hen uitoefenen. 
 26  Maar zo zal het onder u niet zijn; maar wie onder u groot wil worden, die moet uw dienaar zijn;
 27  en wie onder u de eerste wil zijn, die moet uw dienaar zijn,
 28  zoals ook de Zoon des mensen niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen, en  Zijn ziel te geven tot een losprijs voor velen.
   De blinden van Jericho
 29  En toen zij Jericho uit gingen, volgde een grote menigte Hem.
 30 En zie, twee blinden, die aan de weg zaten, riepen, toen zij hoorden dat Jezus voorbijging: Heere, Zoon van David, ontferm U over ons!
 31 De menigte bestrafte hen, opdat zij zouden zwijgen; maar zij riepen des te meer: Ontferm U over ons, Heere, Zoon van David!
 32 En Jezus stond stil, riep hen en zei: Wat wilt u dat Ik voor u doen zal?
 33 Zij zeiden tegen Hem: Heere, dat onze ogen geopend worden.
 34 En Jezus, Die innerlijk met ontferming bewogen was, raakte hun ogen aan; en meteen werden hun ogen ziende, en zij volgden Hem.