Romeinen 11
 

Romeinen 11

« Terug naar overzicht

   Beloften voor Israël
 1 Ik zeg dan:  Heeft God Zijn volk verstoten? Volstrekt niet!  Ik ben immers ook een Israëliet, uit het nageslacht van Abraham, van de stam Benjamin.
 2 God heeft Zijn volk, dat Hij van tevoren kende, niet verstoten. Of weet u niet wat de Schrift zegt in de geschiedenis van Elia, hoe hij God aanspreekt over Israël en zegt:
 3  Heere, Uw profeten hebben zij gedood en Uw altaren afgebroken, en ik ben alleen overgebleven. Ook staan zij mij naar het leven. 
 4 Maar wat zegt het Goddelijk antwoord tegen hem?  Ik heb voor Mijzelf nog zevenduizend mannen overgelaten, die de knie voor het beeld van Baäl niet gebogen hebben.
 5  Zo is er dan ook in deze tegenwoordige tijd een overblijfsel ontstaan, overeenkomstig de verkiezing van de genade.
 6  Maar als het door genade is, is het niet meer uit de werken, anders is genade geen genade meer. En als het uit de werken is, is het geen genade meer, anders is het werk geen werk meer.
 7 Wat dan?  Wat Israël zoekt, dat heeft het niet verkregen, maar het uitverkoren deel heeft het verkregen en de anderen zijn verhard,
 8 zoals geschreven staat:  God heeft hun een geest van diepe slaap gegeven,  ogen om niet te zien en oren om niet te horen, tot op de dag van heden.
 9 En David zegt:  Laat hun tafel voor hen worden tot een strik, tot een valkuil, tot een struikelblok en tot vergelding.
 10 Laat hun ogen verduisterd worden, zodat zij niet zien en maak hun rug voor altijd krom.
 11 Ik zeg dan: Zijn zij soms gestruikeld met de bedoeling dat zij vallen zouden? Volstrekt niet! Door hun val echter is de zaligheid tot de heidenen gekomen om hen tot jaloersheid te verwekken.
 12 Als dan hun val voor de wereld rijkdom betekent en hun verlies rijkdom voor de heidenen, hoeveel te meer hun volheid!
   Wortel en takken
 13 Want tegen u, de heidenen, zeg ik:  Voor zover ik de apostel van de heidenen ben, maak ik mijn bediening heerlijk,
 14 om daardoor zo mogelijk mijn verwanten wat betreft het vlees tot jaloersheid te verwekken en enigen uit hen te behouden.
 15 Want als hun verwerping verzoening voor de wereld betekent, wat betekent dan hun aanneming anders dan leven uit de doden?
 16 En als de eerstelingen heilig zijn, dan het deeg ook, en als de wortel heilig is, dan de takken ook.
 17 Als nu enige van die takken afgerukt zijn, en u, die een wilde olijfboom bent, in hun plaats  bent geënt en mede deel hebt gekregen aan de wortel en de vettigheid  van de olijfboom,
 18 beroem u dan niet tegenover de takken. En als u zich beroemt: U draagt de wortel niet, maar de wortel u.
 19 U zult dan zeggen: De takken zijn afgerukt, opdat ik zou worden geënt.
 20 Dat is waar. Door ongeloof zijn zij afgerukt en u staat door het geloof. Heb geen hoge dunk van uzelf, maar vrees.
 21 Want als God de natuurlijke takken niet gespaard heeft, dan is het ook mogelijk dat Hij u niet spaart.
 22 Zie dan de goedertierenheid en de strengheid van God: strengheid over hen die gevallen zijn, over u echter goedertierenheid, als u in de goedertierenheid blijft. Anders zult ook u afgehouwen worden.
 23  En ook zij zullen, als zij niet in het ongeloof blijven, geënt worden, want God is machtig hen opnieuw te enten.
 24 Want als u afgehouwen bent uit de olijfboom die van nature wild was, en tegen de natuur in op de tamme olijfboom geënt bent, hoeveel te meer zullen zij die natuurlijke takken zijn, geënt worden op hun eigen olijfboom.
 25 Want ik wil niet, broeders, dat u geen weet hebt van dit geheimenis (opdat u niet wijs zou zijn in eigen oog), dat er voor een deel verharding over Israël is gekomen,  totdat de volheid van de heidenen is binnengegaan.
 26 En zo zal heel Israël zalig worden,  zoals geschreven staat: De Verlosser zal uit Sion komen en zal de goddeloosheden afwenden van Jakob.
 27 En dit is het verbond van Mij met hen, wanneer Ik hun zonden zal wegnemen.
 28 Zij zijn weliswaar wat het Evangelie betreft vijanden vanwege u, maar wat de verkiezing betreft geliefden vanwege de vaderen.
 29 Want de genadegaven en de roeping van God zijn onberouwelijk.
 30 Zoals ook u immers voorheen God ongehoorzaam was, maar nu ontferming verkregen hebt door hun ongehoorzaamheid,
 31 zo zijn ook zij nu ongehoorzaam geworden, opdat ook zij door de ontferming die u bewezen is, ontferming zouden verkrijgen.
 32  Want God heeft hen allen in hun ongehoorzaamheid opgesloten om Zich over allen te ontfermen.
   Aanbidding
 33 O, diepte van rijkdom, zowel van wijsheid als van kennis van God,  hoe ondoorgrondelijk zijn Zijn oordelen en onnaspeurlijk Zijn wegen!
 34  Want wie heeft de gedachten van de Heere gekend? Of wie is Zijn raadsman geweest?
 35  Of wie heeft Hem eerst iets gegeven en het zal hem vergolden worden?
 36  Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen.